consiliosus

consĭlĭōsus, a, um, adj. [consilium],

• full of prudence or wisdom, considerate, etc., a word formed, acc. to Gell. 4, 9, 12, by Cato (mostly post-class.): exempla, Fronto, Ep. ad Ver. 1 (in imitation of Cato).—* Comp., Sid. Ep. 7, 9.—Sup., Sid. Ep. 1, 1.

cōnsiliōsus, a, um (consilium), einsichtsvoll, Cato fr. inc. 41 (bei Gell. 4, 9, 12). Fronto ep. ad Ver. 1. p. 128, 9 N.: Compar., Sidon. epist. 7, 9, 18: Superl., Sidon. epist. 1, 1, 1.

consiliosus [CL] , prudent: a (of persons); b (of acts). a monarchia Franciae cum puero monarcha ipsius ~issimi viri tutelae, dictaturae et administrationi cessit W. Poit. I 22; s1469 dapsilis in mensis, in agendis consiliosus (Epitaph) Croyl. Cont. B 544.  b J. Sal. Pol. 385c (v. captator); 1169 domni Cicestrensis consilium, qui minus ~um ducit certum pro incerto domicilium mutare (J. Episc. Salisb.) Ep. G. Foliot 207; 1188 ~um nobis fore regi et regno et clero discussionem litis committere Ep. Cant. 167; s1215 ut non esset vel tutum vel ~um copiam sui facere W. Coventr. II 223.

cōnsĭlĭōsus, a, um (consilium), qui conseille bien, circonspect : Cat. d. Gell. 4, 9, 12 ; Fronto Ep. ad L. Ver. 1 || -sior Sid. Ep. 7, 9, 18 || -sissimus Sid. Ep. 1, 1.

consiliosus , a, um. adj.
大主意者。

Suggest a Translation
See an image