consiliator
consiliator, a counsellor
consĭlĭātor, ōris, m. [consilior],
- a counsellor (post-Aug. and rare): maleficus, Phaedr. 2, 6, 2: consiliator et rector, Plin. Ep. 4, 17, 6: bonus, Ap. Met. 1, 12, 17.—As an epithet of Jupiter, Inscr. Gud. p. 7, n. 6.
cōnsiliātor, ōris, m. (consilior), der Berater, Ratgeber, maleficus, Phaedr. fab. 2, 7, 2: rabidus, Avian. fab. 26, 12: bonus, Apul. met. 1, 12. – m. Genet. wessen? c. deorum, ein Mitglied des Götterrates (v. einem Astrologen), Petron. 76, 10: consiliatores eorum od. eius, Vulg. 1. Esdr. 4, 9 u. 5, 6. – m. in u. Abl. (in, bei), ille in gerendis honoribus c. et rector, Plin. ep. 4, 17, 6.
dato ei collega et ~ore viro ‥ prudentissimo
~or,rædgifa
Northanimbria ~oris sui quondam absentia modo ingemiscebat
unicus atque meus consiliator erit
nostra consiliatio vel alicujus veracis ~oris altera esse non poterit nisi ut ‥ illa ‥ pars eligatur que ‥ magis expedire videtur saluti animarum
blandus adulator et avarus consiliator [(], / quamvis non velles, plures facit esse rebelles : conciliator Pol. Poems I 361
dixit Hengistus ad regem: “ego sum pater tuus et ~or tui et noli praeterire consilium meum umquam”
quod et consilio meorum ~orum consensi
cum consensu ~orum meorum
nec placuit adventus [B. Imperatoris ] in conspectu regis et regalium ~orum
fratres Predicatores ‥, regum facti confessores et ~ores
cōnsĭlĭātŏr, (15) ōris, m. (consilior), conseiller : Phædr. 2, 7, 2 ; consiliator in gerendis honoribus Plin. Min. Ep. 4, 17, 6, conseiller dans lʼexercice des magistratures.
Receptor, aut guidator, vel Consiliator, vel adjutor latronum aut prædonum, etc.Formul. MS. Instr. fol. 16. v°. :
Quoscumque alios fautores, Consiliatores et valatores ipsum(Johannem) et alios quoscumque contradictores et rebelles... excommunicatos publice nuncietis.
cōnsilīātor ōris, m
- consilior, a counsellor: maleficus, Ph.