consiliare

1 consiliare v. conciliare

2 consiliare, ~ari [CL; conf. w.conciliareandconsulere] , to take counsel (for), deliberate. b to counsel, advise. 799 fuit ‥ infirmus valde et dissolutae animae suae ~iare nobiscum cupit Alcuin Ep. 165; s798 synodo congregata ‥, multa de utilitate ‥ gentis Northanhymbrorum ‥ ~iati sunt S. Durh. HR 59; primo dubitaut et ~iantur Map NC IV 15 p. 190; non oportet ~iari neque negociari [Arist. Int. ix 186. 31: οὔτε βουλεύεσθαι οὔτε πραγματεύεσθαι] Duns Ord. VI app. A p. 415; s1454 concilians cum iis qui ‥ subtilitate pocius quam soliditate in dandis conciliis uti ‥ consueverunt, tandem ab ipsis didicit ‥ Reg. Whet. I 136.  b s532 ~iaverunt quidam Athenienses philosophi ut non faceret hoc Diceto Chr. 92; 1350 damus ‥ in preceptis quod vobis in execucione premissorum intendant, ~ient et auxilient RScot 736b.

3 consiliare v. consolidare(1c)