constuprator
constuprator, a debaucher
constū̆prātor, ōris, m. [constupro],
- a defiler, debaucher: stuprati et constupratores, Liv. 39, 15, 9.
cōnstuprātor, ōris, m. (constupro), der Schänder, Liv. 39, 15, 9.
cōnstŭprātŏr, ōris, m. (constupro), celui qui souille : Liv. 39, 15, 9.
constuprator , oris. m. et, v. constupratus
See an image
See an image
cōnstūprātor ōris, m
- constupro, a debaucher, L.