consubstantialis
con-substantĭālis, e,
- adj., of like essence, nature, or substance, consubstantial (eccl. Lat.), Tert. adv. Herm. 44 al.—Hence,
cōn-substantiālis, e, von gleichem Wesen, gleich beschaffen, Eccl. – Dav. Adv. cōnsubstantiāliter, Eccl.
trinitatem in unitate ~em(
unum Deum in tribus subsistentiis vel personis ~ibus
Christus ‥ divinitate ~is patri, humanitate ~is matri
intellectus mediante ratione per ~em sibi sensum sine errore investigat
quis neget summam Sapientiam, cum se dicendo intelligit, gignere ~em sibi similitudinem suam, id est Verbum suum?
utrum ille tres potencie sint omnino ~es anime
cōnsubstantĭālis, e, consubstantiel, de même nature : Aug. Mus. 6, 17 ; Tert. Herm. 44.