consuadeo
con-sŭādĕo, ēre,
- v. a., to advise or counsel strongly (Plautin.; cf. however, consuasor): id consuadeo, Plaut. Merc. 1, 2, 32 (142): consuadet homini, id. Trin. 2, 4, 126 (527): qui consuadet, vetat, id. ib. 3, 2, 46 (672).—Of favorable auspices: picus et cornix ab laevā consuadent, etc., Plaut. As. 2, 1, 13 (261).
cōn-suādeo, sī, sum, ēre, nachdrücklich raten, -anraten, sin, saluti quod tibi esse censeo, id consuadeo? Plaut. merc. 143: picus et cornix ab laeva, corvus parra ab dextera consuadent, geben günstige Wahrzeichen, Plaut. asin. 261: mit Dat. (wem?), consuadet homini, credo, ich glaube gar, er will ihn beschwatzen, Plaut. trin. 527.
cōnsuādĕō, (16) ēre, ¶ 1 tr., conseiller fortement : Pl. Merc. 143 ¶ 2 intr., donner un avis favorable : Pl. As. 261 || alicui Pl. Trin. 527, circonvenir (enjôler) qqn.