About
Menu

conticere

conticēre, ~escere [CL] , to be, or fall, silent. ~uit ille subito et quasi in somnum laxatus deposuit caput Bede HE III 11; c920 (14c) qui [hanc emptionem] ‥ per antiquam ‥ cartulam elidere temptaverit, sciat illam contisiscendo esse adnullatam CS 640; de miraculis quae gessit hic reticeo et de assumptione animarum quas caelo deferri vidit ~eo Byrht. V. Osw. 459; de his quae mihi a te ‥ precepta sunt precipientem negligendo ~essere Enc. Emmae prol.; ~et et exilit a mensa Map NC III 2 p. 116; pro timoris magnitudine paululum co[n]ticescunt R. Cold. Cuthb. 50; 1377 (v. 2 ausus a).

Saved

Recent