conticinium
contĭcĭnĭum, ii, n. [conticesco, the time when all becomes still; cf. Varr. L. L. 6, § 7, and 7, § 79 Müll.; also contĭcĭum, Macr. S. 1, 3, 12],
- the first part of the night, the evening, Plaut. As. 3, 3, 95 (685) (quoted in Varr. l. l.); cf. Serv. ad Verg. A. 2, 268.
conticinium, ī, n. (conticeo), nach Varro u. Nonius der Teil der Nacht, wo alles schweigt, die Zeit vor und nach Mitternacht, nach Späteren genauer die Zeit nach dem gallicinium, das düstere Morgengrauen, Plaut. asin. 685. Fronto ep. ad M. Caes. 2, 6 (9). p. 31, 17 N. Vgl. Varro LL. 6. § 7 u. 7, 79. Prisc. partit. XII vers. Aen. 2, 57. p. 472, 9 K. Serv. Verg. Aen. 2, 268. Isid. 5, 31, 8. Non. 62, 25. – Andere Form conticium od. conticuum, ī, n., Censor. 24, 2 codd. Macr. sat. 1, 3, 12.
furva nocturnae caecitatis latibula ‥ vij partibus singillatim sequestratis dirimuntur, hoc est ~io, intempesto, crepusculo [etc. cf. ]Isid. Etym. V 31. 4
intempestae noctis ~io
~ium,cwylttid, gebedgiht
in ~ia,in swigunge
milites ‥ per alternas vigilias noctis ~ia cum armato milite circa muros expendere
lugentibus ‥ usque in ~ium noctis ab occasu solis planctum protrahentibus
diversis vicibus ad nocturnos surgere solebant, viz. in ~io, nocte media et in antelucano
pueri securi [vinum ] totum sepius ebibebant in noctis initio. contigit ut rex in ~io vinum peteret; et non erat
noctis hora quasi post ~ium et circa soporem primum
in primo noctium ~io sub plenilunio luna lucente
cum appropiante nocte pars adversa ‥ ulterius aggredi distulisset ‥, tandem fuerunt omnes infra noctis ~ia
contĭcĭnĭum (16) (-cinnum), ī, n. , Pl. As. 685 et contĭcĭum ou contĭcŭum, ī, n. , Macr. Sat. 1, 3, 12, la première partie de la nuit ; cf. Varro L. 6, 7, et 7, 79.
Conticinium,
Noctis Conticinium, apud Ordericum Vital. pag. 508. Historia Translat. S. Sebastiani cap. 13. num. 66 :
Cum jam Conticinii tempus incumberet.
Triduanum itaque prælibantes jejunium cum vigiliis et instantia precum tertiæ noctis in Conticinio, sacrorum Custodibus alto sopore depressis, latenter ad feretrum accedunt.
Primum conticinium, in Miraculis S. Adelardi Abbat. n. 5. Utitur Plautus.
Canticinio, in voce Canticinium.