conticesco
conticesco, to become still, cease speaking, fall silent
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: sed conticiscam: nam audio aperiri foris, Plaut. Bacch. 4, 5, 28 (788); id. Mil. 2, 4, 56 (409): ad quod ille quidem conticescit, sed sermonem suscipit Polus, Quint. 2, 15, 28: ad hos casus, i.e. in such cases, id. 6, 1, 42: conscientiā convictus repente conticuit, Cic. Cat. 3, 5, 10: consedit ille; conticui, id. Har. Resp. 4, 7: conticuere omnes, Verg. A. 2, 1; Ov. M. 6, 293; 10, 430.—
- B To keep silence, not to speak (very rare): paulisper alter, alterius conspectu, conticuere, Liv. 30, 30, 2 Weissenb. ad loc.—Poet. with acc.: tantum nefas conticuit, Val. Fl. 3, 302.—
- II Transf., of things: numquam de vobis (hominum) gratissimus sermo conticescet, Cic. Phil. 14, 12, 33: nec ulla umquam aetas de tuis laudibus conticescet, id. Marc. 3, 9: conticuit lyra, * Hor. Ep. 1, 18, 43: tubae, Mart. 7, 80: conticuere undae, Ov. M. 5, 574.—
- III Trop., to become still or quiet, come to rest, cease, decline, stop, abate (syn. obmutesco): cum obmutuisset senatus, judicia conticuissent, etc., Cic. Pis. 12, 26: ut tum conticisceret illa lamentatio et gemitus urbis, id. Red. Sen. 7, 17: artes nostrae, id. Mur. 10, 22; cf.: studium, id. Brut. 94, 324: litterae forenses et senatoriae, id. Off. 2, 1, 3: actiones tribuniciae, Liv. 4, 1, 5: tumultus, id. 2, 55, 10; 22, 55, 8: furor, id. 2, 29, 11.
- 1. er het zwijgen toe doen, zijn mond houden; ➤ conticuit adulescens; sermo, lyra conticuit verstomde;
- 2. (v. niet-lev.) tot rust komen, stil worden, verstommen; ➤ conticuere undae; conticuit tumultus, furor.
不言。默。 Conticescunt artes 六藝皆不得時。
Suggest a Translation
See an image
- com+taceo, to become still, cease speaking, fall silent: conscientiā convictus conticuit: subito, O.— To keep silence: paulisper, L.—To be silenced, cease, be hushed: sermo: de tuis laudibus: conticuit lyra, H.: undae, O.—Fig., to become still, cease, stop, abate: cum iudicia conticuissent: actiones tribuniciae, L.: furor, L.
-
…in vota precesque, Tros ait Aenea Cessas Neque enim ante dehiscent attonitae magna ora domus. Et talia fata conticuit. Gelidus Teucris per dura cucurrit ossa tremor, funditque preces rex pectore ab imo Phoebe, graves Troiae semper…
Vergil, Aeneid
-
…coniunxerat. maxime vero perspecta est utriusque nostrum exercitatio paulo ante quam perterritum armis hoc studium, Brute, nostrum conticuit subito et obmutuit cum lege Pompeia ternis horis ad dicendum datis ad causas simillimas inter se vel potius easdem novi…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…litterae, divinae virtutis testes sempiternae, numquamque de vobis eorum qui aut videbunt vestrum monumentum aut audient gratissimus sermo conticescet. ita pro mortali condicione vitae immortalitatem estis consecuti. sed quoniam, patres conscripti, gloriae munus optimis et…
Cicero, Philippicae
-
…illae quidem non solum nostris sed paene omnium gentium litteris atque linguis, neque ulla umquam aetas de tuis laudibus conticescet ; sed tamen eius modi res nescio quo modo, etiam cum leguntur, obstrepi clamore militum videntur et tubarum…
Cicero, pro Marcello
-
…refutabo velut hesterno die cum mihi stanti tacens minaretur, voce tantum attigi legum initium et iudici. consedit ille conticui. diem dixisset, ut iecerat fecissem ut ei statim tertius a praetore dies diceretur. atque hoc sic moderetur…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…ipso consessu et constrictum spectaculis atque impeditum turba et angustiis tradidisset. an si ludius constitit, aut tibicen repente conticuit, aut puer ille patrimus et matrimus si tensam non tenuit, si lorum omisit, aut si aedilis verbo…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…dicerent, unde erat exortum genus Atticorum is ipsis, qui id sequi se profitebantur, ignotum, qui iam conticuerunt paene ab ipso foro inrisi quid futurum putamus, cum adiutore populo, quo utebamur antea, nunc minime nos…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…eis, necesse est tamen aliquem cumulum illorum artibus adferre videatur. Haec cum Crassus dixisset, parumper et ipse conticuit et a ceteris silentium fuit. Tum Cotta equidem, inquit Crasse, non possum queri, quod mihi videare…
Cicero, de Oratore
-
…debes ego a te peto. Quidnam id inquam. Vt scribas, inquit, aliquid ; iam pridem enim conticuerunt tuae litterae. Nam ut illos de re public libros edidisti, nihil a te sane postea accepimus eisque nosmet…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…modo quiescas. Sed quid proficit sequitur enim qui te ex somno excitet et eodem modo interroget quo in numero conticuisti, si ad eum numerum unum addidero, multane erunt progrediere rursus quoad videbitur. quid plura ; hoc enim…
M. Tullius Cicero, Lucullus