conturbatus
conturbatus, distracted, disordered, confused, disquieted
conturbātus, a, um, Part. and P. a., from conturbo.
conturbātus, a, um, PAdi. m. Compar. (conturbo), physisch od. geistig verwirrt, verworren, wirr, a) v. Auge u. Geist, quemadmodum oculus conturbatus (wirres, getrübtes) non est probe affectus ad suum munus fungendum...: sic conturbatus (verstörter) animus non est aptus ad exsequendum munus suum, Cic. Tusc. 3, 15. – b) v. Pers.: α) im Denken verwirrt, et mehercule eram in scribendo conturbatior, Cic. ad Att. 1, 21, 4. – β) im Gemüte verwirrt, verstört = bestürzt, verlegen, ubi me conturbatum vident, Cic.: se tristem et conturbatum domum revertisse, Cic.
conturbātus, a, um, part. de conturbo || pris adjt, troublé, abattu : Cic. Verr. 2, 4, 32 ; Tusc. 3, 15 ; conturbatior Cic. Att. 1, 12, 4.
- 1. verward, warrig [animus]; ➤ eram in scribendo conturbatior (Cic.);
- 2. ontsteld.
conturbatus , a, um. part. p. c. et, v. conturbo
See an image
See an image
conturbātus adj.with comp.
- P. of conturbo, distracted, disordered, confused, disquieted: oculus: homo: discedit, in confusion: in scribendo conturbatior.