copulatio

cōpŭlātĭo, ōnis, f. [copulo], a coupling, joining, connecting, uniting (several times in Cic. and Quint.).

• I Prop.: atomorum inter se (with complexiones and adhaesiones), Cic. Fin. 1, 6, 19; cf.: copulatio rerum et coagmentatio naturae, id. N. D. 2, 46, 119. —
• II Trop., of social union: primi congressus copulationesque, Cic. Fin. 1, 20, 69; cf. of marriage, Cod. Th. 9, 42, 2.—Of words: ordo rerum, et copulatio, Quint. 7, 10, 8; cf. id. 11, 2, 37: inoffensa vocum, id. 1, 10, 23 al.: syllabarum, verborum inter se, id. 8, 3, 16.

cōpulātio, ōnis, f. (copulo), die Verknüpfung, Verkettung, engere Verbindung, a) lebl. Ggstde.: haec c. rerum, Cic.: complexiones et copulationes et adhaesiones atomorum inter se, Cic. – als rhet. t. t., c. vocum, Quint.: syllabarum, verborum inter se, Quint. – b) leb. Wesen: primi congressus copulationesque, das erste Sich-Nähern und die Anknüpfung der Menschen zum Zusammenleben), Cic. de fin. 1, 69.

copulatio [CL] 1 joining (w. ref. to tie beams); cf. 2 copula 4. b putting together, composition. 1379 pro factura ij parium de syles et ~one ix †rylbys[l. rybbys] Ac. Durh. 131.  b merito causae [primordiales] incompositae praedicantur. ‥ nam in eis est ineffabilis unitas ‥ differentium seu similium partium ~onem supergrediens Eriug. Per. 550C. 2 (gram. & log.) copula, connexion. quatuor sunt proprietates termini ‥: significatio, suppositio, ~o, appellatio. ‥ suppositio est ordinatio alicujus intellectus sub alio, et est ~o ordinatio alicujus intellectus supra alium, ‥ secundum quod sunt in actu. secundum autem quod sunt in habitu, dicitur suppositio significatio alicujus ut subsistentis ‥, et dicitur ~o significatio alicujus ut adjacentis. ‥ est ~o in omnibus adjectivis et participiis et verbis (Shirwood) GLA III 17; nullo modo est ibi pluralitas, eo quod partes nullo modo uniuntur adinvicem, nec sub significatione ejusdem dictionis neque per ~onem significantur ut numerate Bacon XV 58; Ib. 70 (v. associative); volens recitare sentenciam constitucionis ‘cum inter’, quoad unam partem ejus mutat notam ~onis in notam disjunccionis Ockham Pol. II 651. 3 sexual or marital union. c597 postquam [mulier] genuerit ‥, post quantum temporis huic vir suus possit in carnis ~one conjungi? (Interrog. Augustini) Bede HE I 27 p. 53; s1127 de ~one Matildis ‥ comiti Andegavie Meaux I 152 rub..

cōpŭlātĭō, ōnis, f. (copulo), action de réunir, agglomération, assemblage : Cic. Nat. 2, 119 ; Fin. 1, 19 ; ordo rerum et copulatio Quint. 7, 10, 8, lʼordre et lʼenchaînement des choses ; primi congressus copulationesque Cic. Fin. 1, 69, les débuts de rapprochement et dʼunion entre les hommes.

copulatio , onis. f. et, v. copulo
See an image

cōpulātiō ōnis, f

• copulo, a coupling, connecting: atomorum inter se.—Fig., association.