copulatrix
cōpŭlātrix, īcis, f. [copulator],
- she who couples, connects (late Lat.): amorum, Auct. Pervig. Ven. 5; Aug. Trin. 11, 9 fin.
cōpulātrīx, trīcis, f. (Femin. zu copulator), die Verbinderin, Auct. perv. Ven. 5. Augustin. de trin. 11, 7. § 12 u.a. Leo de humil. 6.
voluntas est in omni cognicione necessaria ~ix
cōpŭlātrīx, īcis, f. (copulator), celle qui unit, qui rapproche : Aug. Trin. 11, 7 ; Perv. Ven. 5.