coronamen
cŏrōnāmen, ĭnis, n. [corono],
- a wreathing, crowning: vernum, Ap. Met. 11, 9, 5.
corōnāmen, minis, n. (corona), die Bekränzung, Apul. met. 11, 9.
cŏrōnāmĕn, ĭnis, n. (corona), couronne : Apul. M. 11, 9.