coronamentum
cŏrōnāmentum, i, n. [corono],
- flowers for crowns or garlands, Cato R. R. 8, 2; Plin. 21, 1, 1, § 1; 21, 9, 28, § 52 sq.; 22, 21, 26, § 53.—
- II The garland or crown itself, Tert. Cor. Mil. 1; 7.
corōnāmentum, ī, n. (corona), I) die Kranzblumen, Cato u. Plin. – II) = στεφάνωμα, die Bekränzung, der Kranz, Tert. de cor. mil. 1 u. 7.
pro auro ‥ ad reparandos enses ad ~um regis
acceperat ‥ a domino papa ‥ litteras ‥ de presumpta novi regis Anglie coronatione, suspensionis quidem ‥ episcoporum qui ~o aderant
per servicium faciendi quoddam ferculum ‥ ad ~um ‥ domini regis
cŏrōnāmentum, (16) ī, n. (corona), plante (fleur) propre à faire des couronnes : Cato Agr. 8, 2 || couronne : Tert. Cor. 1.
Si vero ad Coronamenta Regis Comes ire voluerit, Senescallus præparare et liberare faciet hospitium, etc.Occurrit ibi non semel hac notione, ubi et
Dies coronæ Regisdicitur.
Rege Angliæ propter Coronamentum suum in Anglia commorante, in Chronico Turon. apud Marten. tom. 5. Ampliss. Collect. col. 1038.