coronatus
cŏrŏnātus, a, um, part. de corono.
Coronatiin Chartis Provincialibus
Coronati Regales, in Statutis Massil. lib. 1. cap. 40. 69. etc. ut
Le Fournier.
Provinciales Coronati veteres et novi, in Charta Guillermi Estandardi Senescalli Provinciæ ann. 1267. e MS. D.
Brunetfol. 70.
Coronati parvi, in Homagio Hugoni Episc. Aptensi præstito ann. 1310. cujus locus refertur in voce Casbovis. Vide Moneta.
Τριβοῦνος τότε ὢν τάγματος Κωρωνάτων λεγομένων νουμέρου.Sed