corruptela
corruptela, a corrupting, corruption, seduction, bribery
corruptēla (conr-), ante-class. also corrumptēla, ae, f. [corrumpo], that which corrupts, a corrupting, corruption, seduction, bribery, etc.
- I Prop. (freq. and class. in sing. and plur.): mores hac (sc. cantūs) dulcedine corruptelaque depravati, Cic. Leg. 2, 15, 38: collapsus est hic in corruptelam suam, Plaut. Truc. 3, 2, 3 (671): quem (adulescentulum) corruptelarum illecebris irretisses, Cic. Cat. 1, 6, 13: stupra dico et corruptelas et adulteria, id. Tusc. 4, 35, 75; cf. Suet. Claud. 16: via una corruptelae Bacchanalia erant, Liv. 39, 9, 3: malae consuetudinis (gen. subj.), Cic. Leg. 1, 12, 33: mulierum (gen. obj.), Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134; cf. servi, id. Deiot. 11, 30.—
- II Meton. (abstr. pro concreto).
- A A corrupter, seducer, misleader: nostrūm liberūm, Ter. Ad. 793: is apud scortum corrumptelast liberis, Plaut. As. 5, 2, 17 (867).—*
- B A place of seduction, Front. Aquaed. 76.
corruptēla, ae, f. (corrumpo), das Verderben, 1) das physische, c. ventris, Anthim. praef. p. 7, 16 u. 25; u. c. 25 u. 66. – 2) das moralische, der Verderb (s. Drak. Liv. 39, 9, 3), a) übh.: largitionem corruptelam esse dixit, Cic.: tantam esse corruptelam malae consuetudinis (Genet. subj.), ut etc., Cic.: via una corruptelae Bacchanalia erant, der einzige Weg zum V. (den Jüngling zu verderben), Liv.: collabi in corruptelam suam, Plaut.: mores hāc dulcedine (cantus) corruptelāque depravati, verführerischen Reiz, Cic. – b) insbes.: α) die Verführung zum Schlechten, namentl. durch Geschenke usw., die Bestechung, ista c. servi, Cic.: c. hominum, Cic.: pecuniosi rei corruptelam iudicii molientes, Cic. – mit Ang. von seiten wessen? durch ab m. Abl., iudicii od. accusatoris c. ab reo, Cic. – β) die Verführung zur Unzucht, die Schändung, Entehrung, seditionem in populo fore, corruptelam et adulterium domi, Cic. – gew. im Plur., hominum, Plaut.: corruptelae mulierum, Cic.: famosus illecebris corruptelisque, Suet.: stupra dico et corruptelas et adulteria, incesta denique, Cic.: corruptelae omnis generis fieri coeptae, Liv.: scire corruptelarum omnis generis eam officinam esse, Liv.: adulescentulum corruptelarum illecebris irretire, Cic. – meton. αα) = der Verführer, eine Pest, communis c. nostrûm liberûm, Ter. adelph. 793. – ββ) der Ort der Verführung, einliederliches Haus, Frontin. aqu. 76.
quasi fetidae ~ae in voraginem casuros
quicumque aliquam ex navibus per quampiam inertiam ‥ corruperit ‥, is navis ~am vel fracturam ejusdem persolidam prius recuperet(
horum [que in ecclesia cultui divino sunt necessaria ] ‥ debet sacrista plenam habere noticiam, ne ‥ ex situ seu negligencia longiore aliquam contrahant ~am
humana condicio ‥ inevitabili subjacet ~e
rex Francorum ‥ ex reliquiis ~e quam in Pictavia ‥ contraxerat graviter infirmatus
pueri ‥ qui necdum ‥ lascivientis aetatis ~a sint vitiati(
viri ‥ effeminati vitio et ~a morum
ne [harloti ] ‥ juxta sue ~e modum more solito per regnum nostrum vagari presumant
corruptela nos rodit carnea
cum ‥ quedam consuetudo, immo potius ~a, inoleverit apud quosdam
licet contrarium ex quadam †curruptila hactenus existit observatum
papa ‥ fulminavit sentenciam ‥ in omnes qui bona episcoporum post mortem sibi appropriabant, dicentes se eorum heredes et eorum bona sibi usurpando rapientes pretextu cujusdam consuetudinis sive ~e
nec interveniet fraus, dolus, symonie labes aut quevis alia illicita pactio seu etiam ~a
corruptēla, (13) æ, f. (corrumpo), ce qui gâte, ce qui corrompt : Pl. Truc. 671 ; corruptela malæ consuetudinis Cic. Leg. 1, 33, la corruption des mauvaises habitudes || séduction, corruption, dépravation : mulierum Cic. Verr. 2, 2, 134, action de débaucher des femmes || [fig.] a) séducteur, corrupteur : Ter. Ad. 793 ; b) lieu de perdition : Frontin. Aqu. 77.
- 1. (mor.) verderf, bederf, verdorvenheid; ➤ largitionem -am esse dixit (Cic.);
- 2. verleiding, ihb.: (a) omkoping; ➤ ~ servi; (door: ab) ~ accusatoris a reo; (b) schending, verkrachting;
- 3. (Ter.) (meton.) verleider; ➤ communis ~ nostrum liberum (= nostrorum liberorum).
corruptēla (conr-) ae, f
- corruptus, a corrupting, corruption, seduction, bribery: mores hac corruptelā depravati: via corruptelae, L.: mulierum: servi.—A seducer, misleader: liberūm, T.