corruptio

corruptĭo (conr-), ōnis, f [corrumpo].

• I Act., a corrupting, spoiling, seducing: militum, bribery, Tac. A. 11, 2: judicii, Ascon. ad Cic. Verr. 1, 6, 15, p. 131 Bait. —Absol.: eo usque corruptionis provectus est, ut, etc., Tac. A. 2, 55.—
• II Pass., a corrupt condition, corruption (very rare): totius corporis, Cic. Tusc. 4, 13, 29.—
• • B Trop.: opinionum, Cic. Tusc. 4, 13, 29.

corruptio, ōnis, f. (corrumpo), das Verderben, I) aktiv = die Verführung, namentlich durch Geschenke, die Bestechung, militum, Tac. ann. 11, 2: iudicii, Ps. Ascon. ad Cic. I. Verr. 15. p. 131 B.: absol., eo usque corruptionis provectus est, ut etc., Tac. ann. 2, 55. – II) passiv = das Verdorbensein, der verdorbene Zustand, der physische, corporis, Cic. Tusc. 4, 28: Plur., corruptiones corporum mortuorum, Augustin. de civ. dei 22, 12. p. 559, 15 D.² – der geistige, die Verkehrtheit, c. opinionum, Cic. Tusc. 4, 29.

corruptio [CL] 1 (physical) corruption, disintegration, decay, rot. b infection (of disease or fig.). [corpus] sine macula ~onis inventum Bede HE III 19; Hales Qu. 1308 (v. corpus 3b); sub primo membro cadunt omnia que ordinata sunt sub necessario cursu nature, que impediri possunt per ~onem materie, sicut solem oriri cras Gros. Quaest. Theol. 200; angelica natura nullam habet dependentiam a materia; ideo ~o materialis ei non potest convenire Bart. Angl. II 2; dicitur ‥ putredo multa superaccensio ‥; et sic est ~o humorum liquidorum per ebullitionem et perturbationem caloris innaturalis effecta Gilb. I 5 v. 1; Bacon XIII 135 (v. bovigena).  b non auram ‥ ~one pestiferam formidamus Gir. TH I 37; si fuerit [rex] ‘insipiens, perdet illum’ [sc. populum suum][Sirach x 3], quia a capite corrupto descendit ~o membrorum Bracton 107b; s1346 multi ‥ tum ~one cadaverum et intestinorum animalium tum reliquis incommodis ‥ perierunt Wals. HA I 269. 2 a change in word-form. b textual corruption. a [D] solvitur et in R, ut ‘arripio’ ‥, cujus simplex est ‘rapio’; sed accepta praepositione ‘ad’ neutra pars ~one carebit Aldh. Met. 140; civitatem ‥ ‘Troiam novam’ vocavit ‥ tandem per ~onem vocabuli ‘Trinovantum’ dicta fuit G. Mon. I 17 (cf. ib. III 20: [civitas] nominata fuit postmodum Kaerlud et deinde per †correptionem [v. l.: corruptionem] nominis Kaerlundem).  b quod correctio [in textu tam theologie quam philosophie] sit necessaria probo per ~onis magnitudinem Bacon Maj. III 94. 3 (moral) corruption. b debauching, seduction. castissimum Mariae virginis gremium humanae ~onis spurcitia ‥ carens Aldh. VirgP 38; corpus ‥ a ~one concupiscentiae carnalis ‥ inmune Bede HE III 8; ~o et mala quae fuerunt poena peccati ‥ non sunt per se peccata Anselm (Praesc. III 8) II 275; est ~o passibilitatis, et talis est a Deo; et est ~o vitii, et hec non a Deo est Hales Sent. II 299; 1435 status [regni] ‥, qui quondam pacificus ‥ plena prosperitate vigebat, jam diu majora ~onum vulnera pertulit Lit. Cant. III 167.  b leirwite emenda pro currupcione native BB St. Davids 11.

corruptĭō, (14) ōnis, f. (corrumpo), altération : Cic. Tusc. 4, 28 || séduction, tentative de débauchage : Tac. Ann. 11, 2.

corruptio , onis. f. et, v. corruptor
See an image

corruptiō (conr-) ōnis, f

• corrumpo, a corrupting, bribery: militum, Ta.— Illness, unsoundness: corporis.—Fig.: opinionum.