corruptorius
corruptōrĭus (conr-), a um, adj. [corrumpo],
- destructible, corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 2, 16: sensus in homine, id. ib.
corruptōrius, a, um (corrumpo), zerstörbar, vergänglich, Tert. adv. Marc. 2, 16.
corruptōrĭus, a, um, Tert. Marc. 2, 16, c. corruptibilis.