corruptibilitas
corruptĭbĭlĭtas (conr-), ātis, f. [corruptibilis],
- corruptibility, perishableness (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 2, 16.
corruptibilitās, ātis, f. (corruptibilis), die Zerstörbarkeit, Vergänglichkeit, Eccl.: naturae, Virg. gramm. 14. p. 85, 20 K.
‘nullus hominum’ permanens in hac ~ate
non pertinet ad sinceritatem humanae naturae ~as sive incorruptibilitas, quoniam neutra facit aut destruit hominem
oportet quod veritas humane nature sit quiddam commune ~ati et incorruptibilitati
scribitur in fine ‘de Generatione’ quod propter longe distare a principio primo accidit corruptio vel ~as in rebus
prout permittit ~as corporis animam aggravantis
corruptĭbĭlĭtās, ātis, f. , corruptibilité : Tert. Marc. 2, 16.