About

Menu

corruptor

corruptor, a misleader, seducer, briber

Could not find corruptorem in Logeion dictionaries.

corruptorem Noun: masculine accusative singular of corruptor

See corruptorem in Morpho

corruptor (conr-; corrumptor, Plaut. Trin. 2, 1, 14 (236) Ritschl), ōris, m. [corrumpo],
  • a corrupter, misleader, seducer, briber: latebricolarum hominum (amor), Plaut. Trin. 2, 1, 14 (236): civium, id. Poen. 3, 6, 21 (816): juventutis, Cic. Cat. 2, 4, 7: estne in corruptorem marito justior potestas? Hor. S. 2, 7, 63; cf.: virginum Vestalium, Suet. Dom. 8: nostri, Cic. Rab. Post. 3, 6; cf.: tribus venditor et corruptor, id. Planc. 16, 38.

Saved

Recent