credulus

…largibar munera somno, munera de prono saepe voluta sinu ; et quotiens raro duxti suspiria motu, obstupui vano credulus auspicio, ne qua tibi insolitos portarent visa timores, neve quis invitam cogeret esse suam donec diversas praecurrens luna…

Propertius, Elegies

…adhuc, summis vero laudibus Herodes. quid quaeris vel verba mihi dari facile patior in hoc meque libenter praebeo credulum. tu velim, si quid tibi est a Statio scriptum quod pertineat ad me, certiorem me facias .…

Cicero, Epistulae ad Atticum

…hodie ante omnis comicos stultos sense versaris atque illusseris lautissime haec enim etiam in fabulis stultissima persona est improvidorum et credulorum senum. sed nescio quo pacto ab amicitiis perfectorum hominum, id est sapientium de hac dico sapientia, quae…

M. Tullius Cicero, De Amicitia

…, ut oculi aut nihil mentiantur tamen aut non multum mentiantur tamen ubi igitur illud est semel sed ab hoc credulo, qui numquam sensus mentiri putat, discedamus, qui ne nunc quidem, cum ille sol, qui tanta…

M. Tullius Cicero, Lucullus

…quidem exercitationum defetigatione ingravescunt, animi autem exercitando levantur. nam quos ait Caecilius comicos stultos senes, hos significat credulos obliviosos dissolutos, quae vitia sunt non senectutis, sed inertis ignavae somniculosae senectutis. ut petulantia, ut libido…

M. Tullius Cicero, De Senectute

…de utriusque vestrum errore reticere. credo enim vos nobilis homines magna quaedam spectantis non pecuniam, ut quidam nimis creduli suspicantur, quae semper ab amplissimo quoque clarissimoque contempta est, non opes violentas et populo Romano minime ferendam potentiam…

Cicero, Philippicae

…non modo cernat multo ante, sed etiam numero versuque pronuntiet quando ista vis autem evanuit an postquam homines minus creduli esse coeperunt Demosthenes quidem, qui abhinc annos prope trecentos fuit, iam tum φιλιππίζειν Pythiam dicebat, id est…

M. Tullius Cicero, De Divinatione

…stultis ac sapientibus ab natura datum. quid est igitur ubi elucere possit prudentia, ubi discerni stultus auditor et credulus ab religioso et sapienti iudice nimirum illud in quo ea quae dicuntur a testibus coniecturae et cogitationi traduntur, quanta…

Cicero, pro Fonteio

…Cebalinum, si delationem eius damnabat. In suo quemque periculo magnum animum habere cum de salute regis timeretur, credulos esse debere, vana quoque deferentis admittere. Omnes igitur quaestionem de eo, ut participes sceleris indicare cogeretur ,…

Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni

…ex suspicione. Porci Latronis. Quamquam eo prolapsi iam mores ciuitatis sunt, ut nemo ad suspicanda adulteria nimium credulus possit uideri, tamen ego adeo longe ab eo uitio afui, ut magis timeam, ne quis in me…

Seneca the Elder, Controversiae