creditarius
crēditārius, iī, m. (credo), der Vertraute, der Kämmerer, Ven. Fort. vit. S. Radeg. 8, 20.
a chaumberlayn , camerarius, ~ius, cubicularius
crēdĭtārĭus, ĭī, m. (credo), confident : Fort. Rad. 8, 20.
Misit puerum Creditarium sibi cum media parte aurei, etc.Fortunatus Pictavensis in Vita S. Radegundis cap. 8 :
Curam domus committens Creditariis, etc.Vita Ludovici Pii ann. 814 :
Per universas regni sui partes fideles ac Creditarios a latere suo misit.Vide Baronium ann. 259. num. 25.
Cameraria.
Creditariaidem est quod
Creditioseu jus
Creditionis, de quo fusius in
Credentia 6. Creditariam habet Episcopus in omnibus victualibus quadraginta diebus ; donec reddiderit, ab iis quibus debetur, nihil ei credetur.
De illis qui pisces vendunt, Comes habebit quatuor Creditarios, in quibus Episcopus nihil accipiet.Ubi
creditariisunt, aut viri fidi et amici, aut piscarii propolæ, qui comiti soli, non vero Episcopo pisces sub crediti fide dare tenebantur.