credibiliter
credibiliter, credibly
crēdĭbĭlĭter, adv., v. credibilis fin.
crēdibiliter, Adv. m. Compar. (credibilis), glaublich, auf glaubliche Art, Cic. Deiot. 17. Quint. 2, 15, 36 u.a. – Compar., Augustin. de civ. dei 9, 15; 13, 18 u. ö.
nec tamen a Constantino Magno ‥ [crux nigra fuit ] ibi reposita, ut quidam dicunt, sed ~ius quidem a benevolis suis Britannis
crēdĭbĭlĭtĕr (16) (credibilis), dʼune manière croyable, vraisemblable : Cic. Dej. 17 ; Quint. 2, 15, 36 || credibilius Aug. Civ. 9, 15.
crēdibiliter
adv.
- credibilis, credibly.