About Report a problem

Menu

decurto

Could not find decurtatum in Logeion dictionaries.

decurtatum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of decurto

See decurtatum in Morpho

dē-curto, no perf., ātum, 1 (only in the part. praes. and perf.), v. a., to cut off, curtail, mutilate.
  • I Lit.: radices, Plin. 25, 5, 21, § 53: amicum undique decurtatum, cum aures illi nasumque abscidisset, in cavea diu pavit, Sen. Ira, 3, 17: peniculamenta canteriorum, Arn. 5, p. 163.—
  • II Trop., of style: mutila sentit quaedam et quasi decurtata, Cic. Or. 53, 178.

Saved

Recent