dedecoramentum
dēdĕcŏrāmentum, i, n. [dedecoro],
- disgrace, dishonor, Gracch. ap. Isid. Orig. 2, 21, 4 (with inhonestamentum and flagitium).
dēdecorāmentum, ī, n. (dedecoro), die Verunehrung, C. Grach. or. fr. inc. bei Isid. 1, 21, 4 (Orat. Rom. fr. p. 238 ed. Duebn.).
dēdĕcŏrāmentum, ī, n. , flétrissure : Gracch. d. Isid. Orig. 1, 21, 4.