dedicativus
dēdĭcātīvus, a, um, adj. [dedico] in the later philosoph. lang. = affirmativus,
- affirmative (opp. abdicativus): propositio, Ap. Dogm. Plat. 3, p. 31, 23 al.—Adv.: dēdĭcātīvē, affirmatively: concludere, Mart. Cap. 4, § 409.
dēdicātīvus, a, um (dedico), bejahend (Ggstz. abdicativus), Ps. Apul. de dogm. Plat. 3. p. 268 H.
dēdicātīvus, a, um, affirmatif : Ps. Apul. Herm. 3.
dedicativus , a, um. adj. et, v. dedico
See an image
See an image