dedicatio
dedicatio, a consecration, dedication
- dedication, consecration: aedis, Liv. 2, 27: theatri, Plin. 7, 48, 49, § 158; Suet. Claud. 21: pontis, id. Calig. 32: domus Dei, Vulg. 1 Esdr. 6, 16: statuae, id. Dan. 3, 2 al.
ut altare ‥ celesti ~one sanctifices
oratio in ~one fontis
in conventu ducum, abbatum [etc. ], qui eandem [aecclesiae veteris cenobii ] cum omni gaudio caelebraverunt ~onem
pax sit ‥ ad ~ones euntibus(
sunt aliae festivitates quae magnifice celebrantur ‥, sunt autem hae: Epiphania ‥, festivitas S. Andree, ~o aecclesiae
quod ego donavi ecclesie S. Wilfridi in ~one ejus
donamus ‥ medietatem ecclesie de H‥. cum una cothlanda et viij acris, que fuerunt date in ~one Wlfwini episcopi de Dorcacestra [1053]
[3 ] hominibus ‥ transeuntibus ad festum ~onis ecclesie S. Pauli London’Oct.
pro ~one altaris capelle infirmarie
decernimus ‥ quod per totam civitatem London’ atque suburbia ejusdem ‥ omnes et singuli dies festi, qui pro ~onibus ecclesiarum hactenus sparsim per diversos ‥ anni dies, juxta diem quo quevis ecclesia consecrata et Deo sive sanctis ejus dedicata fuerat, celebrari solebant, nunc de cetero in unum diem ‥ transferantur, viz. in tercium diem Octobris
See an image
securitatumprivilegiis munitus legitur. Leges Edwardi Confess. cap. 3 :
Ad Dedicationes, ad Synodos, ad Capitula venientibus... sit summa pax.Ibidem :
In Parochiis, in quibus Dedicationis dies observatur.Vide Consuetudinem Insulanam art. 29. De populorum concursu ad annuas dedicationum festivitates, sic Gregorius Mag. Homil. 14. in Evang. :
Certe sic ubi populus nundinas celebraret, si ad alicujus Ecclesiæ dedicationem denuntiata solennitate concurreret, festinaremus omnes simul inveniri, et interesse unusquisque satageret, etc.Vita S. Popponis Abbatis num. 44 :
Ac deinde eundem Encæniorum diem ex concursu populi ulterius celebrem decrevit. Unde etiam usque in præsens, undecumque a populis, ad præscriptum diem accurrendi mos inolevit.
Dédicationdixerunt nostri. Lit. remiss. ann. 1361. in Reg. 84. Chartoph. reg. ch. 153 :
Le jour de la Dédication saint Denys, qui fut le(rectius infra in Ch. 180.xiiii .e
e
jour de Fevrier. Ducation, eadem acceptione, in Charta ann. 1305. ex Reg. 13. ch. 41 :
L'an de grace mil trois cent et cinc le jeudi apres la Ducation S. Denis.Vita J. C. Ms. :
Ce fu lor Dédiscation Qui fu el temple Salemon.
Dedicasseet
Ducasseusurparunt. Lit. remiss. ann. 1397. ex Reg. 153. ch. 114 :
Comme le jour de la feste Nostre Dame my-Aoust, l'exposant feust alez esbatre en la ville d'Enquery à une feste, que l'en appelle au paysAliæ ann. 1396. in Reg. 150. ch. 282 :(Boullennois) ququermesse ou Dédicasse, etc.
L'exposant, qui demouroit lors en la ville de Valenciennes, s'aloit esbattre ou moustier ou estoit la Ducasse ou feste, appellée saint Vast.
faire la Ducace, est genio
Et quia boves solentAdde eumdem lib. 1. Epist. 52. 54. et Joannem Diaconum lib. 2. Vitæ ejusdem Gregorii cap. 37. Ejusmodi paganorum convivia et epulas ad anniversaria sacrorum suorum solennia attigit Gregorius Turon. in Vita B. Maurilii Episcopi Andegavensis MS. cap. 20. Neque alia notione(Angli) in sacrificio dæmonum multos occidere, debet his etiam hac de re aliqua solemnitas immutari, ut die Dedicationis, vel Natalitio sanctorum Martyrum, quorum illic reliquiæ ponuntur, tabernacula sibi circa easdem Ecclesias, quæ ex fanis commutatæ sunt, de ramis arborum faciant, et religiosis conviviis solemnitatem celebrent, etc.
Dedicationemusurpavit Cæsarius Heysterbach. lib. 12. cap. 41 :
Miles quidam erat nomine Rundigerus, sic totus deditus vino, ut diversarum villarum Dedicationes, tantum propter bona vina frequentaret.Quas quidem comessationes attigit etiam Paulin. Nat. 9 :
Idem Infra :Sed rursum redeamus in atria, conspice rursum Impositas longis duplicato tegmine cellas Porticibus, metanda bonis habitacula digne, Quos huc ad Sancti justum Felicis honorem Duxerit orandi studium, non cura bibendi.
Sane AntisthenesVerum utinam sanis agerent hæc gaudia votis, Nec sua liminibus miscerent pocula sanctis.
Voluptuaria sabbatorum convivia. Et Sidonius lib. 1. Ep. 2.
Luxum sabbatariumdixit, quod festivis diebus in conviviis publicis privatisque major esset luxus, ut observat Sirmondus ad hunc locum. Sed ejusmodi convivia abrogavit Romana Synodus sub Eugenio III. cap. 35. et Concilium Cabilonense cap. 19. interdixit etiam Edgarus Rex in Canonibus Saxonicis cap. 28. Anniversarios porro Dedicationis Basilicarum dies celebratos ex veteri consuetudine, docent Felix PP. IV. in Epist. apud Burchardum lib. 3. cap. 58. et Sozomen. lib. 2. cap. 25. Vide quæ observavimus de Ædis Sophianæ encæniis.
Cujus(Dom. Hugonis de Oysi) corpus sepultum fuerat in hac Ecclesia ante majus altare, antequam dedicaretur, et requieverat per quadraginta et unum annos, quando extractum ab Ecclesia pro Dedicatione facienda, sicut decet, et celebrata Dedicatione reportatum fuit in Ecclesiam, et ab Episcopis superius nominatis subhumatum.
In dedicatione ecclesiæ, inprimis fiat tentorium ante portas ecclesiæ ubi reponantur reliquiæ, ymagines et Corpus Domini : fiant ibi vigiliæ in honore Dei et reliquiarum, nocte præcedente diem dedicationis. Ipsa nocte remaneat ecclesia omnino vacua ; et si qua corpora sunt in ea sepulta, amoveantur ; non pulsetur in adventu archiepiscopi ; duodecim candelæ ponantur infra per xij. cruces ; quæratur crisma et oleum sanctum et duæ patenæ calicum : item incensum grossum et minutum,et duo thuribula vel saltem unum : item ponatur cupa plena aquæ ante fores ecclesiæ et alia infra : item fiat crux de sabulo a dextro cornu altaris usque ad sinistrum versus portam : item a sinistro juxta altare usque ad dextrum versus portam : item in quolibet brachio crucis ponantur cineres per viginti quatuor loca : item quatuor scabella et carrelli ubi archiepiscopus recumbat in letaniis : item scala per quam possit attingere ad cruces : item scutella plena cineris et altera salis et potus vini : item mantilia ad extergenda altaria : item pro quolibet altari benedicendo coopertura linea : item pro quolibet altari benedicendo quinque cruces : item stupæ et paleæ ligneæ ad removendum ignem et vasa ad mittendum eumdem : item duo cerei qui præcedant archiepiscopum : item reliquiæ ad ponendum in altaribus : item cals et sabulum ad liniendum altaria, et cæmentarius sit paratus : item fontes sint mundi et vacui : item parati sint duo diaconi induti albis, quorum unus serviet archiepiscopo, alter includetur in ecclesia : item provideatur quod ecclesia possit libere circuiri : item aqua parata sit pro manibus et ignis pro thuribulis : item vasa ad portandum aquam et scutellæ ad jactandum : item fiat aspersorium de ysopo.
Charles, etc. Scavoir faisons... nous avoir oye la supplication des maire, eschevins et communauté de la ville d'Aumalle, contenant que comme environ quatre ans a, l'église de ladite ville eust esté dediée et sacrée, qui oncques ne l'avoit esté, et y pouoit on prendre malfaiteurs, ne n'y enterroit on aucunes personnes paravant icelle dedication, combien que en ladite eglise fussent faiz tous autres sacremens ; laquelle dedication fu faite par la promotion et pourchas du curé d'icelle eglise, qui pour le temps estoit, donnant à entendre auxdiz supplians, que puisque en ladite ville avoit commune, celle dedication se pouoit bien faire sans aucune licence : et de fait y amena un evesque commissaire de nostre tres cher cousin Philippe d'Alençon arcevesque de Rouen, sans le sceu desdiz supplians, qui ladite eglise benist et sacra, selon ce qu'il est accoustumé à faire en tel cas : et pour ce que lesdiz supplians, adjoutans foy et créance à leurdit curé, le souffrirent, il sont à present poursuis par les officiers de nostre tres chiere dame la royne Blanche, et en sont en procés à Neufchastel, duquel ressort il sont en douaire ; et encore se doubtent qu'il ne peussent être poursuis pour ce mesmes fait par nos officiers au temps à venir, pour ce que plusieurs tiennent que à nous appartient la cognoissance de ce, mesmement que nostredite dame n'en est que douairiere, et la chose regarde héritage et propriété.... Pourquoy nous.... à iceulx supplians remettons... toute peine, offense, amende et finance, en quoy il pourroient pour ce estre encouruz envers nous, etc.Vide Encænia.
- dedico, a consecration, dedication: sacerdotis: templi: aedis, L.
DEDICA´TIO[APOTHEOSIS; INAUGURATIO. ]
The Roman name for the consecration of a public sanctuary. The pontifices drew up the deed of foundation. When they had signified that they deemed the act permissible, and the consent of the people (in later times of the emperor) had been obtained, the rite was performed in the presence of the whole collegium pontificum. The Pontifex Maximus, whose head was veiled, and with him the representative of the people, took hold of the door-post with one hand, the former dictating, and the latter repeating after him, the formula of dedication. The people were represented usually by one of the two consuls, or a person or a commission (generally of two persons) elected by the people on the recommendation of the Senate. One of the persons forming the commission was generally the man who had vowed the dedication. The day on which the shrine was dedicated was regarded as the day of its foundation, and was inscribed in the calendar as a festival. See inauguratio.