dedecorator
dēdĕcŏrātor, ōris, m. [dedecoro],
- one who dishonors; a reviler, blasphemer: deorum, Tert. Apol. 14.
dēdecorātor, ōris, m. (dececoro), der Verunehrer, Schänder, Tert. apol. 14.
dēdĕcŏrātŏr, ōris, m. , celui qui déshonore, qui flétrit : Tert. Apol. 14.