deductivus
dēductīvus, a, um, adj. [deduco],
- derivative: nomina, Pomp. Comm. art. Donat. 19, 4, p. 202 K.
dēductīvus, a, um (deduco), abgeleitet (Ggstz. primigenius), nomina, Pompei. comm. art. Donat. 19, 4. p. 202, 3 K.: pronomina, Isid. 1, 7, 6.
est caliditas ‥ formarum et specierum potencia in materia latenter existencium ad actum ~a ‥; nam per caloris actionem aurum, es, argentum ‥ de lapidibus educuntur
dēductīvus, a, um, dérivé [gramm.] : Pomp. Gr. Comm. 202, 4.