dedux
dēdux, ŭcis, adj. [deduco].
- Derived, descended, Symm. Ep. 8, 68.—
- II = conditor, on a coin ap. Eckhel. IV. p. 347.
dēdux, ducis (deduco), abgeleitet, abstammend, Symm. epist. 8, 69.
dēdux, ŭcis (deduco), adj., issu de [avec le gén.] : Symm. Ep. 8, 68 || chef, fondateur dʼune colonie : Inscr.