deductor
deductor, a guide, teacher (late Latin); an attendant
dēductor, ōris, m. [deduco].
- One who brings; a guide, teacher (late Lat.): alicujus, Tert. Apol. 21: veritatis, Tert. Cor. mil. 4.—
- II (Acc. to deduco, no. 1. B. 5.) One who accompanies or attends on a candidate for office, an attendant, Q. Cic. Petit. Cons. 9; Plin. Ep. 4, 17, 6.
dēductor, ōris, m. (deduco), I) der Begleiter (Klient od. Freund) eines Amtsbewerbers, Q. Cic. de petit. cons. 34 u. 36: m. in u. Abl., ille in inchoandis honoribus deductor et comes, Plin. ep. 4, 17, 6. – II) = καθηγητής, der Führer = Lehrer, alcis, Tert. apol. 21 u.a.: omnis veritatis, Tert. de cor. mil. 4.
cum ‥ a curia regis reverteretur, duces habens et ~ores Milonem ‥ et Paganum
pro feodo ~oris ferarum forreste de Fekenham [] Worcs
dēductŏr, (14) ōris, m. (deduco), ¶ 1 celui qui accompagne, qui escorte un candidat : Q. Cic. Pet. 34 ¶ 2 celui qui mène, guide, maître : Tert. Cor. 4 || chef, fondateur dʼune colonie : Inscr.
deductor , oris. m. et, v. deductus
See an image
See an image