deditus

dēdĭtus, a, um, v. dedo, P. a.

dēditus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (dedo), einer Person od. Sache ergeben, hingegeben, sich hingebend, einer Sache beflissen, frönend, auf etwas bedacht, α) mit Dat.: Caepio nimis equestri ordini deditus, Cic.: imperator Samnitibus deditus, Cic.: eloquentissimi viri et dediti Ennio, Sen. fr.: Epaminondas Lysidi Tarentino Pythagoreo sic fuit deditus, ut etc., Nep.: quem si nobis, si suis, si rei publicae conservatis, addictum, deditum, obstrictum vobis ac liberis vestris habebitis, Cic. – iis artibus a pueris deditos fuisse, Cic.: soli huic cognitioni adeo per totos dies deditus et intentus, ut etc., Suet.: prasinae factioni ita addictus et deditus, ut etc., Suet.: corporis gaudiis deditus, Sall.: lanae (Wollarbeit) dedita (v. der Lukretia), Liv.: animus libidini deditus, Cic.: deditus litteris, Cic.: litteris omnibus a pueritia deditus, Cic.: deditus litteris ac studio doctrinae, Cic.: huic ludicro, Liv.: luxuriae saevitiaeque, Suet.: religionibus, Cic., Caes. u. Liv.: studio litterarum, Cic.: nec studio citharae nec Musae ulli, Hor.: his studiis deditus, mirifice deditus, Cic.: liberalibus studiis deditus, Suet.: studiis ac litteris deditus, Sen.: eo profusius omnibus modis quaestui atque sumptui deditus erat, Sall.: homines vinolenti rebusque veneriis dediti, Nep.: somno ciboque deditus, Tac.: ventri atque somno deditus, Sall.: vino epulisque deditus, Nep.: ultra modum vino deditum esse, Sen.: vita vitiis flagitiisque omnibus dedita, Cic.: nimis voluptatibus esse deditum, Cic. – Kompar., uxoribus deditior, Eutr. 10, 15. – Superl., optimus animus ac deditissimus tibi, Dolab. in Cic. ep. 9, 9, 1. – β) mit Adv. wohin? ubi spectaculi tempus venit deditaeque eo mentes cum oculis erant, darauf Auge u. Sinn mit Aufmerksamkeit gerichtet waren, Liv. 1, 9, 10. – γ) mit in (bei) u. Abl., Lucr. 3, 647 (645); 4, 812 (815). Catull. 61, 102.

dēdĭtus, (10) a, um , ¶ 1 part. de dedo ¶ 2 adj^t a) dévoué à (alicui, alicui rei, à qqn, à qqch) : Cic. Fam. 5, 8, 4 ; Br. 223 ; Arch. 12, etc. || adonné à une passion : Cæl. 45 ; Amer. 38 ; Sall. C. 2, 8 ; J. 2, 14 ; b) livré à : in pugnæ studio dedita mens Lucr. 3, 647, lʼesprit tout entier livré à lʼardeur du combat, cf. 4, 815 || deditæ eo (= ad id) mentes cum oculis erani Liv. 1, 9, 10, les esprits ainsi que les regards étaient tout entiers à ce spectacle || deditior Eutr. 10, 15 ; deditissimus Dolabella d. Cic. Fam. 9, 9, 1.

deditus , a, um. part. p. s. v. dedo.
— litteris 専務讀書。Dedita opera 故意。特。Deditissimus tibi 與汝甚相好。

Suggest a Translation
See an image

dēditus adj.

• P. of dedo, given up, surrendered: senatum paenituit dediti principis.—Plurm. as subst, prisoners of war, captives: incolumitatem deditis polliceri, Cs.: adroganter in deditos consulere, Ta.—Fig., given up, addicted, devoted, engaged in, eager, assiduous, diligent: optimis viris: nimis equestri ordini: studio litterarum: animus libidini: huic ludicro, L.: ventri atque somno, S.: quaestui atque sumptui, S.: vita vitiis: in malā adulterā, Ct.