deflagro
deflagro, to burn down, be consumed by fire
Could not find deflagret in Logeion dictionaries.
deflagret Verb: present active subjunctive 3rd singular of deflagro
dēflā̆gro, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
- I To burn down, to be consumed by fire (freq. only in Cic.; cf. conflagro).
- A Neutr.
- 1 Lit.: qua nocte natus esset Alexander, eadem Dianae Ephesiae templum deflagravisse, Cic. N. D. 2, 27 fin.; id. Div. 1, 17; id. Phil. 2, 36, 91; id. Par. 4, 2, 31; id. Ac. 2 (Luc.), 37 fin.; Liv. 5, 53 fin.; 10, 44; Suet. Tib. 48: Phaëthon ictu fulminis deflagravit, Cic. Off. 3, 25.—
- 2 Trop., to perish, be destroyed: communi incendio malint quam suo deflagrare, Cic. Sest. 46, 99: ruere ac deflagrare omnia passuri estis? Liv. 3, 52.—
- B Act. (very rare): fana flammā deflagrata, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19: quae (sol) proxime currendo deflagrat, Vitr. 6, 1.—*
- 2 Trop., to destroy utterly: in cinere deflagrati imperii, Cic. Cat. 4, 6, 12 (cf. deflagratio fin.).—
- II To burn out, cease burning; rare, and only trop. of the fire of passion, = defervesco, to abate, be allayed: deflagrare iras vestras posse, Liv. 40, 8: deflagrante paullatim seditione, Tac. H. 2, 29: iram senis deflagrare pati, Lact. Mort. Pers. 14, 5.—Transf. to persons: sic deflagrare minaces Incassum, Luc. 4, 280.
dē-flagro, āvī, ātum, āre, I) niederbrennen, A) v. intr. niederbrennen, bis auf den Grund abbrennen, ganz in Flammen (in Feuer) aufgehen, in Flammen untergehen, a) eig.: α) v. sächl. Subjj.: si aedes nostrae deflagrassent, Liv.: cum curia Saliorum deflagrasset, Cic.: iis facibus incensa L. Bellieni domus deflagravit, Cic.: ruere (einstürzen) ac deflagrare omnia passuri estis? Liv. (im Bilde): eodem die Aquilonia et Cominium deflagravere, Liv.: quā nocte natus erat (Alexander), eādem Dianae Ephesiae templum deflagraverat, Cic.: insulae, quae in monte Caelio deflagrarant, Suet.: aedes Nympharum manu tuā deflagravit, Cic.: fore tamen aliquando, ut omnis hic mundus ardore deflagret, Cic. – Partiz. Perf. deflagratus medial = niedergebrannt, ganz in Flammen aufgegangen, fana flammā deflagrata, Enn. fr. scen. 90: domo deflagratā, Caes. Strabo bei Prisc. 5, 44: im Bilde, in cinere deflagrati imperii, Cic. Cat. 4, 12. – β) v. Pers.: Phaëthon ictu fulminis deflagravit, Cic. de off. 3, 94. – u. prägn., gänzlich abbrennen = seine ganze Habe durch eine Feuersbrunst verlieren, qui propter implicationem rei familiaris communi incendio malint quam suo deflagrare, Cic. Sest. 99. – b) übtr., verrauchen, austoben, v. Zuständen, interdum spes animum subibat deflagrare iras vestras, purgari suspiciones posse, Liv. 40, 8, 9: nec patiebatur iram inconsiderati senis deflagrare, Lact. de mort. pers. 14, 5: deflagrante paulatim seditione, Tac. hist. 2, 49. – v. zornigen Pers., sic deflagrare minaces incassum, Lucan. 4, 280. – B) v. tr. niederbrennen, ganz in Flammen (in Feuer) aufgehen lassen, quae (loca) sol proxime currendo deflagrat, Vitr. 6, 1, 3. – II) heftig brennen, colla deflagrantia, das heftige Brennen im Halse, Pelagon. veterin. 16 (= 265 Ihm).
dēflāgrō, (13) āvī, ātum, āre.
I intr., ¶ 1 brûler (se consumer) entièrement : Cic. Nat. 2, 69 ; Phil. 2, 91 ; Ac. 2, 119 || [fig.] périr, être détruit : Cic. Sest. 99 ; Liv. 3, 52 ¶ 2 sʼéteindre, se calmer, sʼapaiser : Liv. 40, 8, 9 ; Tac. H. 2, 29.
II tr., brûler : Vitr. Arch. 6, 1 ; au pass. : Enn. d. Cic. Tusc. 3, 44 || [fig.] in cinere deflagrati imperii Cic. Cat. 4, 22, dans les cendres de lʼempire entièrement consumé.
- 1. in vlammen opgaan, (tot op de grond) afbranden; ➤ curia, aedes deflagravit;
- 2. (v. emoties e.d.) in rook opgaan, verdwijnen; ➤ ira deflagrat; deflagrante paulatim seditione; / dēflagrātus, a, um afgebrand: fana flammā deflagrata; domo deflagratā.
deflagro , as, are. n.
大燒。燒減。— communi incendio 俱盡于通燒內。 Deflagrat ira 怒息。Seditione paulatim deflagrante 亂漸減之時。
Suggest a Translation
See an image
大燒。燒減。— communi incendio 俱盡于通燒內。 Deflagrat ira 怒息。Seditione paulatim deflagrante 亂漸減之時。
Suggest a Translation
See an image
dēflagrō āvī, ātus, āre,
- to burn down, be consumed by fire: incensa domus deflagravit: aedes, L.: Fana flammā deflagrata.—Fig., to perish, be destroyed: communi incendio: deflagrare omnia pati, L.: in cinere deflagrati imperi.—To burn out, be allayed, subside: deflagrare iras vestras posse, L.