defungor
defungor, to have done with, acquit oneself of, discharge, perform, finish
Frieze-Dennison Vergil
Could not find defunctae in Logeion dictionaries.
defunctae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of defungor
- to have done with, to acquit one's self of, to discharge an affair or an obligation (esp. an unwelcome, unpleasant one), to perform, finish (class.).
- α With abl.: aliquo studio, Lucr. 4, 963: tam vili munere orationis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24: omni populari concitatione, Cic. Sest. 34, 74: periculis, id. Rosc. Am. 8; Verg. A. 6, 83: tribus decumis pro una, Cic. Verr. 2, 3, 16: hoc mendacio, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1 fin.: imperio regis, Liv. 1, 4: proelio, id. 1, 25; cf. bello, id. 25, 35: consulis fato, id. 10, 29; cf.: fatalibus malis, Suet. Ner. 40: plurimorum morbis, perpaucis funeribus, Liv. 4, 52: poena, id. 2, 35; 29, 21: laboribus, Hor. Od. 3, 24, 15; Ov. F. 6, 541 et saep.; esp. of the finishing of this (troublesome) life (poet. and in post-Aug. prose): vitā, to die, Verg. G. 4, 475; id. A. 6, 306; Curt. 5, 5, 13: suis temporibus, Hor. Ep. 2, 1, 22; but, sua morte, Suet. Caes. 89: honesta morte, Curt. 5, 25, 11; 8, 7, 5: terrā, Ov. M. 9, 254; cf. the foll. —Poet., with inanimate subjects: defunctum bello barbiton, discharged from the warfare of love, Hor. Od. 3, 26, 3.—
- β Absol.: nec adversus illos mercede defungor, nor do I discharge my obligation by the payment, Sen. Ben. 6, 16, 1: defunctus jam sum, now I am quit, i.e. safe, out of danger, Ter. Eun. 15 Ruhnk.; cf. id. Ad. 508; id. Phorm. 1021; Ov. M. 2, 9, 24.—To depart, die (not ante Aug.; cf. supra): dicitur prius esse defunctus, Quint. 5, 5, 2; Tac. A. 15, 22 fin.; Suet. Aug. 99: honesta morte, Curt. 5, 8, 11; hence, defunctus, = mortuus, deceased, defunct, Ov. Am. 1, 8, 108; Tac. A. 1, 1; 1, 7; Quint. 4, 1, 28; 5, 14, 15; Suet. Caes. 6; id. Aug. 8; 61; Vulg. Matth. 9, 18.—Plur.: defuncti, m., the dead, Sen. ad. Marc. 13, 2; id. Polyb. 9, 2; id. Ep. 63, 5; Plin. 2, 7, 5, § 27; 2, 68, 68, § 175 al. et saep.
➳ inf. arch., defungier Ter. Phorm. 1021.
- 1. (m. abl.) afmaken, ten einde brengen, voltooien, doorstaan; ➤ bello ~; curā ~; defunctus honoribus die alle (ere)ambten bekleed heeft; laboribus, periculis defunctus die beproevingen, gevaren doorstaan heeft; carinae defunctae die gevaren getrotseerd hebben; defuncta morbis corpora;
- 2. (abs. of vitā) sterven, doodgaan; — p. adj. dēfūnctus, a, um dood.
盡分。免。— regis imperio (abl.) 承行王命。— fato 人定勝天。死。 — poena 已受罰。— tribus decumis pro una 替十分一納十分三。
Suggest a Translation
See an image
- to have done with, acquit oneself of, discharge, perform, finish: omni populari concitatione: periculis: honoribus: proelio, L.: unius poenā, L.: laboribus, H.: defuncta corpora vitā, dead, V.: terrā, O.: parvo victu, to be content with, Cu.: defunctum bello barbiton, discharged from service, H.: Defunctus iam sum, i. e. out of danger, T.: utinam hic sit modo Defunctum, that this were the end, T.—To die, Ta., Cu., O.
-
…senior, sed cruda deo viridisque senectus. Huc omnis turba ad ripas effusa ruebat, matres atque viri, defunctaque corpora vita magnanimum heroum, pueri innuptaeque puellae, impositique rogis iuvenes ante ora parentum quam multa in silvis autumni…
Vergil, Aeneid
-
…premendo. Ostia iamque domus patuere ingentia centum sponte sua, vatisque ferunt responsa per auras O tandem magnis pelagi defuncte periclis Sed terrae graviora manent. In regna Lavini Dardanidae venient ; mitte hanc de pectore curam ; sed non…
Vergil, Aeneid
-
…thesaurus sibi, Aut unde in patrium monumentum pervenerit. Dehinc ne frustretur ipse se, aut sic cogitet, Defunctus iam sum, nihil est quod dicat mihi ; Is ne erret moneo et desinat lacessere. Habeo alia multa…
Terence, Eunuchus
-
…Magno tuo periculo peccabitur in hoc iudicio, maiore quam putas. quod enim te liberatum iam existimationis metu, defunctum honoribus designatum consulem cogites, mihi crede, ornamenta ista et beneficia populi Romani non minore negotio retinentur quam comparantur…
Cicero, in Verrem
-
…aliquid iurares destitisti. denuntiasti homo adulescens quid de summa re publica sentires, fortius tu quidem quam non nulli defuncti honoribus, sed apertius quam vel ambitionis vel aetatis tuae ratio postulabat. quam ob rem in dissentiente populo noli…
Cicero, pro Plancio
-
…ut ego misererer eius esurire, non sum commotus et hoc mendacio, si qua pericula tibi impenderent, ut defungeremur optavi. Plancus quidem tuus Ravennae est et magno congiario donatus a Caesare nec beatus nec bene instructus est .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…mihi tecum esse voluisti, desiderare videtur gratiarum actionem, neque ego libenter pro maximis tuis beneficiis tam vili munere defungor orationis et malo praesens observantia, indulgentia, adsiduitate memorem me tibi probare. quod si mihi vita contigerit ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…rogatus Cn. Pompeius, adprobata laudataque Cottae sententia, dixit sese oti mei causa, ut omni populari concitatione defungerer, censere ut ad senatus auctoritatem populi quoque Romani beneficium erga me adiungeretur. Cum omnes certatim aliusque alio gravius…
Cicero, pro Sestio
-
…iudices, societas coitur. cum nulla iam proscriptionis mentio fieret, cum etiam qui antea metuerant redirent ac iam defunctos sese periculis arbitrarentur, nomen refertur in tabulas Sex. Rosci, hominis studiosissimi nobilitatis ; manceps fit Chrysogonus ;…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…quis arator te praetore decumam dedit quis duas quis non maximo se adfectum beneficio putavit cum tribus decumis pro una defungeretur, praeter paucos qui propter societatem furtorum tuorum nihil omnino dederunt vide inter importunitatem tuam senatusque bonitatem quid intersit .…
Cicero, in Verrem