deieratio Save Lewis & Short Georges dējĕrātio, ōnis, f., v. dejuratio. dēierātio, ōnis, f. (deiero), das Ablegen eines hohen Eides, das Sich-Vermessen, Tert. de paenit. 4 u. de idol. 20. Lex colleg. aq. (Corp. inscr. Lat. 6, 10298) 9.