deicus

deicus , divine. V. et. deacus. lector advertat non hominum esse potentiam, sed ~e potius virtutis miram et potentissimam efficaciam G. Steph. I 64; statim de deico sinu mel liquitur / et ad virgineum favum transmittitur Walt. Wimb. Carm. 16; quam eligit proles ~a Miss. Sarum 911.