deicere

deicere (dejic-) [CL] 1 to throw down. b (p. ppl.) low (in stature). tecto vel longa incuria vel hostili manu dejecto Bede HE II 16; diruit, dejecit GlC D 217; c1072 si quis arborem incidit juxta regalem viam et eam super ipsam viam dejecerit Pl. Anglo-Norm. 8 (cf. Powicke Studies 24); Balsh. Ut. 47 (v. circumluvium); W. Cant. Mir. Thom. VI 114 (v. congerere a); W. Fitzst. Thom. prol. 14 (v. consequi 1b); nonnullos movere solet ‥ quod fulmina frequenter ecclesias nostras et templa cadendo ~iunt Gir. IK I 12 p. 95; s1387 (v. 1 contradictor a); Thorne 1785 (v. desideriose); 1534 equa ‥ in campis ‥ cecidit et dejecit predictum J. C. usque ad terram AncIndict 531/136.  b nec in pigmee brevitatis paupertatem dejectus Ps.-Elmh. Hen. V 6 (v. brevitas a). 2 (of fluids) to pour (down). croceum [sulphur] ‥ dicitur cannellatum, quoniam in canellis ‥ ad hoc factis ~itur M. Scot Lumen 264. 3 to cast down (fig.), lay low, depose. b (refl.) to humble oneself. c (p. ppl. dejectus) abased or depressed. Gildas EB 13 (v. 2 decorare c); inopinatum ‥ divinitus intercessit patrocinium, quo partis adverse ~eretur, de qua confidebat, potestas Chr. Battle f. 130v; R. Niger Mil. I 28 (v. 2 elevare 2c); s1199 Christe, tui calicis predo fit preda Calucis; / ere brevi deicis, qui tulit era crucis (? Map Vers. de Ric. I) Higd. VII 31 p. 168; s1229 papa [Honorius III], qui rebellem imperatorem ‥ estuabat ~ere Wend. II 360; s1245 papa ‥ ad expugnandum ipsum Frethericum quem dejecerat, ‥ vicesimam postulavit Flor. Hist. II 304.  b dum vident prelatum suum aliquantulum se ~ere et communem se exhibere, dedignantur eum venerari Ad. Scot Serm. 261C.  c ~ior, i. humilior, aworpenra GlH D 419; elisa mens vel ~a, forscrenct Ælf. Gl.. 4 a to eject, banish. b to reject, abandon. a 786 (v. detrudere 1a); postea gens nostra surget et gentem Anglorum trans mare viriliter ~iet Nen. HB 186; excusssit, i. dejecit, fram aswengde vel todraf GlH E 751; actio ‥ datur contra eum qui vi dejecit, et datur ei qui vi dejectus est ad restitutionem possessionis rei immobilis qua quis vi dejectus est Bracton 103b (cf. ib. 162: sufficit terror armorum, ut videatur armis dejecisse); de possessore dejecto a possessione sua Leg. IV Burg. 99 rub..  b anathema, abhominabilis, dejectus GlC A 583; ego Nennius ‥ aliqua excerpta scribere curavi, quae hebitudo gentis Britanniae dejecerat, quia nullam peritiam habuerunt Nen. HB 143.