deicida
dĕĭcīda, ae, m. [Deus-caedo],
- slayer of God: Judaeos (invidia) fecit esse deicidas, Petr. Chrysol. Serm. 172.
deicīda, ae, m. (deus u. caedo), der Gottesmörder, Placid. gloss. V, 18, 6 u. Eccl.
ecce migrat qui per clementiam / deicidis precatur veniam
a slaer of goddis , ~a
dĕĭcīda, æ, m. , déicide : Chrysol. Serm. 172.