deludifico
dē-lūdĭfĭco, āvi, 1,
- v. a., to mock, banter, make sport of: me, Plaut. Rud. 1, 2, 59 (147).
dēlūdifico, āvī, āre (deludo u. facio), jmd. zum besten haben, foppen, deludificavit me illic homo indignis modis, Plaut. rud. 147.
dēlūdĭfĭcō, āvī, āre, tr., jouer qqn, sʼen moquer : Pl. Rud. 147.
deludifico , as, are. et, v. deludificor
See an image
See an image
Plaut. Rud. 1. 2. 59.
Deludificavitme ille homo indignis modis.