delusio
dēlūsĭo, ōnis, f. [deludo],
- a deceiving, deluding: numinum, Arn. 4, p. 127.
dēlūsio, ōnis, f. (deludo), das Zumbestenhaben, das Verspotten, Arnob. 4, 1. – als rhet. Fig. = διασυρμός, Auct. schem. dian. § 34. p. 75, 8 H.
Dunelmensis episcopus ‥ respondit ‥ deliberaturum se cum metropolitano suo super hoc et quicquid liceret ‥ se consulte facturum. meruit autem tali ~one favorem audientium et dilationem
insula ‥ crastino ‥ similiter apparens eosdem juvenes simili ~one decepit
resonuit murmur ‥, eo quod totiens delusa est regia simplicitas, que ~o semper in dampnum reipublice dinoscitur redundare
statuimus ut ‥ [contemptor curie Cantuar’ ] parti ‥ lese ad ‥ dampna ‥ condempnetur et nihilominus pro ~one juris et judicis seu curie ‥ mulctetur
~o que fit verbis generalibus, equivocis, multiplicibus et figurativis est dolus quidam et potest esse absque mendacio
obprobrium esset duci Lane’ ‥ de loco recedere in ~onem tocius gentis Anglorum
dēlūsĭō, ōnis, f. (deludo), tromperie : Arn. 4, 1.