delusor
dēlūsor, ōris, m. [deludo],
- a deceiver, Cassiod. comp. ad Ep. Jud. 4.
dēlūsor, ōris, m. (deludo), der Spötter, Eccl.
qui divertit iter, qua se via publica monstrat, / mox perit infelix delusor
ita vir sanctus dolos ~oris in simplicitate sua elusit
dēlūsŏr, ōris, m. , trompeur : Cassiod. Compl. Ep. Jud. 4.