deluo
dē-lŭo, ĕre,
- v. a., to wash out or off, to cleanse: alvum aquā mulsā, Cels. 4, 15 fin.—
- II DELVIT, solvit, Paul. ex Fest. p. 73, 16 Müll.
dē-luo, luī, ere, abspülen, hinwegspülen (vgl. Agroet. gramm. [VII] 115, 11 K. Beda de orthogr. [VII] 269, 25 K.), im Bilde, ut, si quid in eo (animo) vel frigidae tristitiae vel torpentis verecundiae fuerit, deluamus, Gell. 15, 2, 8: dicta defendere atque deluere, Augustin. c. sec. resp. Iulian. 4, 118 in. – ➳ Cels. 4, 15 (22) extr. wird schon von Krause richtig alvus aquā mulsā duci debet gelesen. – Wohl verschieden ›deluit, solvit, a Graeco διαλύειν‹, Paul. ex Fest. 73, 16.
dēlŭō, ĕre, tr., ¶ 1 (de, luo 1) laver, nettoyer : Cels. Med. 4, 15 ; [fig.] Gell. 15, 2, 8 ¶ 2 (de, luo 2) délier, dégager : P. Fest. 73, 16.