demersio
dēmersĭo, ōnis, f. [demergo], a being sunk down, a sinking (late Lat. and rare).
- I Prop.: urbium, Sol. 40, 5.—
- II Trop.: temporalis (animae), Macr. S. 1, 12 fin.
dēmersio, ōnis, f. (demergo), das Versinken, crebrae urbium demersiones, Solin. 40, 5. – übtr., d. (animae) temporalis, Macr. somn. Scip. 1, 12, 17.
sepulturam triduanam imitatur trina ~o [(baptismatis ] et ab aquis elevatio resurgentis instar est de sepulchro
cum tertio a dimersione exsurgeret, ‥ subito a nautis accipitur
in ypodromo paterno omnes equi patris sui [sc. Oweni ] reperti sunt in alto cruore stetisse usque ad tibiarum ~onem
portum attingere maturantes ‥, subitam omnium ~onem timent
aquarum inundancia ‥ domorum parietes diruit et viris ‥ ac mulieribus pene periculum ~onis intulit
si dominatur aque vis in quali, dominatur / in quanto; certam dat tibi flegma fidem. / sese debet aque dimersio quoque liquoris, / sed virtus variis est variata modis
dēmersĭō, ōnis, f. (demergo), action de sʼabîmer, de s engloutir : Sol. 43 ; Macr. Scip. 1, 12, 17.