demerere

demerēre, ~ēri [CL] 1 a to earn. b to merit, deserve. c to merit (the society of). d (p. ppl. as sb. n.) merit. a Lais ‥ grandem pecuniam ~ebat J. Sal. Pol. 622b.  b Edgitha ‥ incorrupta ‥ virginitate et frequentibus excubiis Dei gratiam ~ebatur W. Malm. GR II 218; 1220 consideratum est quod amittat pedem. et sciendum quod misericorditer agitur cum eo per consilium domini regis, cum majorem penam de jure ~uisset CurR VIII 278; Ziz. 182 (v. deobligatio).  c [Athelwoldus] tonsoratus in clericum, non multo post ‥ est cucullatus in monachum; ordinatusque in monasterii decanum, hos doctrina, illos religione, omnes amore ~ebatur W. Malm. GP II 75 p. 165.  d 1415 residuum ‥ bonorum meorum do ‥ ad remunerandum servientes meos familiares de parte inde secundum eorum ~ita juxta sanam discrecionem ‥ executorum Reg. Cant. II 68. 2 to be undeserving, unworthy (of), forfeit; b (absol.); c (w. inf.). d (p. ppl.) undeserving. e (as sb. n.) demerit, offence. ut constet ipsum ab officio prophetie gratiam, quam ~uerat, accepisse J. Sal. Pol. 684b (cf. ib. 634A: inferiorum delicta bonum principem ~entur); quero si ‥ talis ‥ absolvi mereatur, cum etiam et Scaccarii sessionem et ipsam principis gratiam ~uerit Dial. Scac. I 8E (cf. ib. II 10H: clericus usuris inserviens dignitatis sue privilegium ~etur); tanquam tribus prioribus [hostiis], quarum perceptionem enormitate delicti ~uerat, divinitus ei, peracta penitentia, restitutis Gir. GE I 51 p. 147; citra quam [veritatem] omnis historia non solum authoritatem sed et nomen historie ~etur Id. EH I 46; 1223 tibi precipimus quod ‥ Ysabellam de dote sua ‥ resaisias ‥, cum dotem suam non ~uerit ex hoc facto Cl 562b; 1236 Ismael ~uit legitimationem et hereditatem quando lusit cum Isaac Gros. Ep. 23 p. 81; impia demeruit celi gens ista triumphos Garl. Tri. Eccl. 110; s1324 erat et quedam baronia in partibus Essexie, quam Robertus de Brutz propter rebellionem dudum ~uit V. Ed. II 276; 1438 si quid displicencie ‥ in ‥ Johannem ‥, cum nil ~uerit, hisce de causis animo conceperitis Bekynton I 200.  b theologus habet inquirere qua via contingat animam mereri et ~eri J. Blund An. 22 (cf. ib.: ex quo theologus solum habet docere qualiter sit merendum et ~endum); potestas peccandi data est propter merendum, non ad ~endum S. Langton Quaest. f. 245; nonne Christus ‥, qui in nullo ~uit, a pessimis Judeis extitit crucifixus? G. Durh. 40; generale judicium ‥ ordinatur ‥ ad hoc, quod extunc cessat omnis status merendi et ~endi Ockham Dial. 750; 1461 hiis judex sit Radamantus, / ‥ / atque modum pene pensent †seu [l. ceu] demeruere (Vers.) Reg. Whet. I 396.  c quia ipsorum elacio in ‥ principis obsidentis oculis graciam invenire ~uit, nichil hec primeva colloquia ‥ concludebant Ps.-Elmh. Hen. V 59.  d s1189 si rex Francie homines suos ~itos ‥ insurgit G. Hen. II 67.  e plures sunt cause ~iti S. Langton Quaest. f. 221; Bracton 107b (v. docere 1d); cum meritum et ~itum sint penes animam Bacon III 286; 1296 cum ‥ nobis et regni nostri incolis ‥ dampna enormia ‥ intuleritis ‥, possessiones nostras et nostrorum ‥ injuste et sine nostris ~itis occupando (Lit. J. Balliol) Anglo-Scot. Rel. 71; citavit ‥ priorem et conventum ‥ ad conparendum ‥ responsuros super contemptu ‥ ac alias pro ~itis recepturos quod justicia suaderet G. Durh. 7; 1318 ad omnes eorum quos delinquentes ‥ contigerit inveniri juxta eorum ~ita justiciandos et puniendos RScot 188b; s1332 racionabilius esset quod fama Johannis ‥ denigretur secundum suum ~itum quam prioris sine ~ito Graystanes 46; sicut in voluntate vel affectu stat meritum quoad Deum, sic in errore affectus vel voluntatis stat ~itum quoad dyabolum Wycl. Versut. 101; a mawgry, †demercio, ~itum CathA.