demereo
demereo, to deserve well of
dē-mĕrĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. a.
- With acc. rei, to merit, deserve a thing (ante-and post-class., and very rare): aliquid mercedis domino, Plaut. Ps. 4, 7, 90 (1192): grandem pecuniam, Gell. 1, 8, 3: demeritae laetitiae, Plaut. Ps. 2, 4, 14 (707).—
- II (Since the Aug. per.) With acc. pers., to deserve well of, to oblige: avunculum magnopere, Suet. Aug. 8: nec tibi sit servos demeruisse pudor, Ov. A. A. 2, 252: crimine te potui demeruisse meo, id. Her. 2, 28: matrona amoenitate aliqua demerenda erit, Col. 1, 4, 8. In this signif. usually in the deponent form, dēmĕrĕor (not ante-Aug.): ut pleniori obsequio demererer amantissimos meos, Quint. prooem. § 3; so, Pompeium et Caesarem, quorum nemo alterum offendere audebat, nisi ut alterum demereretur, simul provocavit, lay under obligation, Sen. Ep. 104, 33; id. Ben. 1, 2, 5: demerendi beneficio tam potentem civitatem occasio, Liv. 3, 18: in Regulo demerendo, Plin. Ep. 4, 2, 4; Suet. Vit. 2; id. Oth. 4; Quint. 9, 2, 29; Tac. A. 15, 21 al.
dē-mereo, meruī, meritum, ēre, I) jmdm. od. sich etwas durch Verdienst zuwenden, etwas verdienen, quid mercedis petasus hodie domino demeret? Plaut. Pseud. 1186: grandem pecuniam, Gell. 1, 8, 3: quaero, quoi (= cui) artibus tribus ter demeritas dem laetitias, Plaut. Pseud. 704. – II) subj., 1) etw. verdienen = sich dessen würdig machen, utinam possim tibi referre gratias, ut demeres, Turpil. com. 192. – 2) dēmereo, meruī, ēre, u. Depon. dēmereor, ērī, sich um jmd. od. etw. verdient machen, sich jmd. verbindlich machen, sich jmd. verpflichten, jmd. an sich fesseln, jmd. für sich gewinnen, α) akt. Form: servos, Ov.: avunculum, Suet.: m. Abl. (durch), nullo (durch nichts) magis Caesarem demeruit, quam quod etc., Sen.: crimine te potui demeruisse meo, Ov. – β) bepon. Form: plura saepe peccantur, dum demeremur, quam dum offendimus, Tac.: alium aliā viā militum, Suet. – m. Abl. (durch), hōc eum, Quint.: pleniori obsequio alqm, Quint.: Gaium ne quā non arte demereretur, Suet. – v. lebl. Subjj., vultus, qui maxime populos demeretur, Sen.: elephantorum satietatem usque in servile officium demeretur cibus, Sen. – γ) Gerund. u. Gerundiv.: demerendi beneficio (durch W.) tam potentem populum occasio, Liv.: in Regulo demerendo Regulum imitantur, Plin. ep.: vir demerendis hominibus genitus, Vell.: deus omnibus colendus, omnibus demerendus, Tert.: quam ob rem (matrona) aliquā amoenitate demerenda erit, Col. 1, 4, 8.
dēmĕrĕō, (13) ŭī, ĭtum, ēre, tr., ¶ 1 aliquid, gagner, mériter qqch. : Pl. Ps. 1186 ; Gell. 1, 8, 3 ¶ 2 aliquem, gagner qqn, sʼattirer les bonnes grâces de qqn : Liv. 3, 18, 3 ; Sen. Ben. 2, 24, 1.
➳ au gérond. et à lʼadj. verbal confusion entre demereo et demereor.
- 1. voor zich winnen, aan zich verplichten, aan zich binden, zich verdienstelijk maken bij (m. acc.) [servos; avunculum]; ➤ crimine te potui demeruisse meo (Ov.);
- 2. (alleen demereo) (Plaut.; Gell.) verdienen.
demereo , es, ui, itum, ere. 2. et, v. demereor
See an image
See an image
dē-mereō uī, —, ēre,
- to deserve well of: Crimine te meo, O.