denodare

denodare [cf. CL nodare] 1 to untie; b (fig.). V. et. enodare 1. [novicii] sedendo coram lectis suis deponant calciamenta ‥ et, ~ato bracili anterius et extracto, inponant novis femoralibus Cust. Cant. 10.  b mortis nodum denodavit / rosa, Deum que portavit Garl. SM 109; hic Veneris nodum strictum denodo Id. Tri. Eccl. 105; Wycl. Incarn. 77 (v. corrigia 2d). 2 to solve, resolve. b to explain. V. et. enodare 2. satelles [regis], posteriori questionis parte, quam solvere nullatenus poterat, omissa, sic ~avit anteriorem ‥ Ben. Pet. Pass. Thom. 1 p. 3; s1252 ut ‥ ‘nodum querens in scirpo’ [Ter. An. v 4. 38], ‥ perplexa ~aret M. Par. Maj. V 277.  b 1187 scribimus in nube vobis ‥, nolentes omnibus exprimere vel ~are ‥ que ‥ papa vestre ecclesie ‥ indulsit Ep. Cant. 50.