deprecor
deprecor, to avert by prayer, deprecate, plead against, beg to escape, seek to avoid
Frieze-Dennison Vergil
Could not find deprecandam in Logeion dictionaries.
deprecandam Verb: present passive gerundive singular of deprecor
- I To avert, ward off (from one's self or others) by earnest prayer; to deprecate; also to pray, to intercede for the averting of any evil, or to obtain pardon for any transgression (cf. Gell. 6, 16, 3).
- A In gen. (for syn. cf.: averto, averrunco, avoco, revoco —freq. and class.), constr. with the acc. (rei v. personae), the inf., the acc. and inf., ne, quominus, quin, and absol.
- α With acc. rei: ullam ab sese calamitatem, Cic. Verr. 2, 1, 60 fin.; cf.: ut a me quandam prope justam patriae querimoniam detester ac deprecer, id. Cat. 1, 11: quibus servitutem mea miseria deprecor? Enn. ap. Gell. 7, 16, 9; cf.: ego meae cum vitae parcam, letum inimico deprecer? id. ib. § 10: qui nullum genus supplicii deprecatus est neque recusavit, Cic. Tusc. 2, 22, 52: mortem, Caes. B. G. 7, 40, 6; cf.: non jam mortem neque aerumnas, tantummodo inimici imperium et cruciatus corporis deprecor, Sall. J. 24, 10: periculum, Caes. B. C. 1, 5; Asin. Pollio ap. Cic. Fam. 10, 31, 3 (with refugere), Liv. 3, 58: poenam, id. 40, 15: ignominiam, id. 27, 20 fin.: iram senatus, id. 39, 35: praecipiendi munus, Quint. 2, 12, 12 et saep.—Of abstract subjects: Claudii invidiam Gracchi caritas deprecabatur, averted, Cic. Rep. 6, 2 (ap. Gell. 6, 16, 11; and Non. 290, 17).—
- β With acc. pers., usually in the sense of praying: quem deprecarentur, cum omnes essent sordidati? Cic. Sest. 12: in hoc te deprecor, ne, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1: Patres, ne festinarent decernere, etc., Liv. 34, 59: senatum litteris deprecatus est, ne, etc., Suet. Caes. 29: dispensatorem deprecati sumus, ut, etc., Petr. 30, 9: deos mala (opp. bona rogare), Sen. Q. N. 2, 33; cf.: hoc superos, hoc te quoque deprecor, Val. Fl. 8, 53: numina versu, Petr. 133, 2: Dominum, Vulg. Esth. 14, 3 et saep.—Less freq. in the sense of averting: lecto te solum, lecto te deprecor uno, Prop. 2, 34, 17 (3, 32, 7 M.).—
- γ With inf.: umbram accipere, Stat. Th. 8, 116; Luc. 9, 213.—*
- δ With acc. and inf., to plead in excuse: postquam errasse regem et Jugurthae scelere lapsum deprecati sunt, Sall. J. 104, 4.—
- ε With ne: primum deprecor, ne me, etc., Cic. Fin. 2, 1: unum petere ac deprecari ... ne se armis despoliaret, Caes. B. G. 2, 31, 4: spem ne nostram fieri patiare caducam, deprecor, Ov. H. 15 (16), 170; cf. no., β; so, opp. to postulo ut, Liv. 40, 15, 8.—And with the dat. of the person for whom one entreats: deprecari alicui ne vapulet, Plaut. As. 946.—
- ζ With quominus: neque illum se deprecari, quominus pergat, Liv. 3, 9, 10 (but non precarere is the true reading in Cic. Fin. 2, 24, 79 fin.).—So very rarely
- η with quin: quin gravedinem ipsi ferat frigus, Cat. 44, 18.—
- θ With ut (rarely): deprecatus esse dicitur, ut se tertium in amicitiam reciperent, Lact. 5, 17, 23; cf. supra, Petr. 30, 9.—
- ι Absol.: pro amico, pro republica deprecari, Cic. Sest. 12 fin.; cf. Suet. Claud. 21; id. Vit. 14: arma deponat, roget, deprecetur, Cic. Phil. 5, 1, 3; id. Or. 40, 138; Caes. B. G. 4, 7, 3; Quint. 5, 13, 2; *Verg. A. 12, 931 al.—
- B In relig. lang., to imprecate: diras devotiones in eum deprecata, Ap. M. 9, p. 227.—
- 2 Transf.: quasi non totidem mox deprecor illi Assidue, execrate, Cat. 92, 3 (dictum est quasi detestor vel exsecror vel depello vel abominor, Gell. 6, 16, 5).—
- II To pray for, intercede in behalf of (that which is in danger): vitam alicujus ab aliquo, Cic. Sull. 26; cf. vitam sibi, Auct. B. Afr. 89, 3; paucos dies exsolvendo donativo deprecatum, Tac. H. 1, 41: quos senatus non ad pacem deprecandam, sed ad denuntiandum bellum miserat, Cic. Fam. 12, 24. Also with personal objects: a vobis deprecor custodem salutis meae, Cic. Planc. 42, 102: nullae sunt imagines, quae me a vobis deprecentur, id. Agr. 2, 36 fin.: te assiduae lacrimae C. Marcelli deprecantur, id. Fam. 4, 7 fin.—Sometimes, by zeugma, deprecor is used in both senses, I. and II., with different objects: non mortem sed dilationem mortis deprecantur, Justin. 11, 9, 14; Gronov. ad loc.☞ dēprĕcātus, in pass. signif.: deprecatum bellum, Just. 8, 5, 4: deprecato summo numine, Ap. M. 11, p. 270.
➳ pris au sens passif : a) Apul. M. 11, 25, prié, invoqué ; b) Just. 8, 5, 4, écarté par des prières.
- 1. door bidden proberen af te wenden, af te weren [mortem; periculum; aerumnas; iram senatūs door beden kalmeren, sussen];
- 2. om vergeving vragen, om genade smeken; ➤ numina ~;
- 3. verzoeken om, smeken, vragen, afsmeken (m. acc.; ut, ne) [pacem; civem a civibus; fratris salutem a populo Romano; vitam ab alqo]; ➤ deprecor ne me tantā iniuriā dignum indicetis (Liv.); dispensatorem ~ ut servo poenam remitteret;
- 4. als verontschuldiging aanvoeren (m. aci.) [regem erravisse];
- 6. (Catull.) iem. verwensen.
懇求。 求恕。— sanguinem civis 爲本國人求留命。— mortem 求容生。
Suggest a Translation
See an image
- to avert by prayer, deprecate, plead against, beg to escape, seek to avoid: ullam ab sese calamitatem: a me patriae querimoniam: nullum genus supplici: mortem, Cs.: inimici imperium, S.: sui periculi deprecandi facultas, Cs.: ignominiam, L.: primum deprecor, ne me, etc.: unum, ne se armis despoliaret, Cs.: non deprecor, quin, etc., Ct.: illam, i. e. curse, Ct.—To pray, plead with, apply to, solicit, offer a plea: quem deprecarere?: patres, ne festinarent decernere, L.: errasse regem deprecati sunt, plead in excuse, S.: pro filio patres deprecamur: neque illum se deprecari, quo minus pergat, L.: roget, deprecetur: merui, nec deprecor, inquit, V.—Supin. acc.: ad me deprecatum venire.—To pray for, intercede in behalf of: multorum vitam a Sullā: quos ad pacem deprecandam miserat: me a vobis.
-
…quam bellum nominaretur. nunc, ut a me, patres conscripti, quandam prope iustam patriae querimoniam detester ac deprecer, percipite, quaeso, diligenter quae dicam, et ea penitus animis vestris mentibusque mandate. etenim si mecum…
Cicero, in Catilinam
-
…qui tantae altitudinis machinationes tanta celeritate promovere possent, se suaque omnia eorum potestati permittere dixerunt. Unum petere ac deprecari si forte pro sua clementia ac mansuetudine, quam ipsi ab aliis audirent, statuisset Atuatucos esse conservandos, ne…
Julius Caesar, Gallic War
-
…petam, iudices, a vobis ut, cuius misericordia salus mea custodita sit, ei vos vestram misericordiam me deprecante tribuatis. equidem ad reliquos labores, quos in hac causa maiores suscipio quam in ceteris, etiam hanc molestiam…
Cicero, pro Plancio
-
…operam ac munus putetis. ac prius quam adgrediar ad ius causamque Corneli, quiddam de communi condicione omnium nostrum deprecandae malivolentiae causa breviter commemorandum videtur. si quo quisque loco nostrum est, iudices, natus, aut si ,…
Cicero, pro Balbo
-
…Antonium timentis sint. ego autem gratiam non habeo si quis, dum ne irato serviat, rem ipsam non deprecatur. immo triumphus et stipendium et omnibus decretis hortatio ne eius pudeat concupiscere fortunam cuius nomen susceperit, consularis aut…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…M. Plaetorius, ut suos novos clientis a bello faciendo deterreat, ut eorum iratos animos atque horribilis impetus deprecetur, aut, si non poterit, M. Fabium, subscriptorem eius, rogabimus ut Allobrogum animos mitiget ,…
Cicero, pro Fonteio
-
…mei, divina quaedam et inaudita auctoritas atque virtus, fratrisque miserrimi atque optimi cotidianae lacrimae sordesque lugubres a vobis deprecatae sunt. frater erat unus qui suo squalore vestros oculos inflecteret, qui suo fletu desiderium mei memoriamque renovaret ;…
Cicero, post Reditum ad Populum
-
…; video ubi se iactaturus sit Hortensius. Belli pericula, tempora rei publicae, imperatorum penuriam commemorabit ; tum deprecabitur a vobis, tum etiam pro suo iure contendet ne patiamini talem imperatorem populo Romano Siculorum testimoniis eripi, ne…
Cicero, in Verrem
-
…tum fecerint abs te capitis C. Rabiri nomine citantur. at occidit Saturninum Rabirius. Vtinam fecisset non supplicium deprecarer sed praemium postularem. etenim, si Scaevae, servo Q. Crotonis, qui occidit L. Saturninum ,…
Cicero, pro Rabirio Perduellionis Reo