desistantia

, Gall. Desistement. Discessio, qua quis desistit seu desciscit ab aliquo. Chr. Siciliæ inter Anecd. Marten. tom. 3. col. 62. ex Henrici VII. Imp. Sententia in Robertum Regem : Odia, dolos, fraudes pro fidelitate retribuens, ex Desistantiæ et ingratitudinis vitio calcaneum præsumpsit rebellionis erigere.