About
Menu

desistere

desistere [CL] , to desist, refrain, cease: a (w. abl. or ab); b (w. inf., usu. neg.); c (absol. or unspec.). a 722 (v. educatio 1); his nisi desistas a pravo scismate, Iorvet, / incendere, miser, Plutoni consolidatus Altercatio 52; nec prius monstrum caedendo ~it quam flagellum tergo illius tribus in partibus comminutum apparuit Osb. V. Dunst. 26; ab incepto suadet ~ere Nig. Ep. 17; 1256, 1299 (v. desistentia); 1270 ab hujusmodi ‥ proposito ‥ ~antes [sic] Cl 235; Wycl. Ver. III 219 (v. contingenter).  b ut ‥ porcinus paganorum strepitus ‥ contra ‥ ecclesiae castitatem ‥ grunnire ~eret Aldh. VirgP 45; pectoris intuitu desistit cernere numquam Id. VirgV 1033; febricitantes ‥ sanare non ~it Bede HE IV 6; nec umquam eadem repetendo clamare destitit quoad omnes ad se perduxit Abbo Edm. 12; comes ‥ non destitit ‥ earn [ecclesiam] ‥ indesinenter ornare Found. Waltham 14; AncrR 42 (v. durus 2a); parum valet scienciam et virtutem habere et hiis uti penitus descistere Milemete Nob. 66.  c ~e, cessa GlC D 192; 9‥ ~ens, ablinnende WW; nec hodie destitissent scriptores optimi, si non desiissent imperatores electi Gir. TH intr. p. 4.

Saved

Recent