desipientia
dēsĭpĭentĭa, ae, f. [desipio],
- want of understanding, foolishness, Lucr. 3, 499.
dēsipientia, ae, f. (desipio), der Wahnsinn, Lucr. 3, 499.
lirima ‥ Grece ~ia est
nuper accidit quemdam nobilem ad tantam ~iam melancolie vicio devenisse quod ‥ murilegum se putabat
quis ‥ anhelantibus ad Terre hujus [sc. Sancte ] ereptionem non assistit nisi quem aut formidolosus horror ignavie aut perniciosus error dissipientie ‥ pervaserit?
ad rabiem hominis et alienacionem et ~iam semen brusci da bibere
eorum [Grecorum ] hec est ~ia: asserunt Spiritum Sanctum non a Filio sed a Patre solo procedere
dēsĭpĭentĭa, (16) æ, f. (desipio), égarement dʼesprit, folie : Lucr. 3, 499.
desipientia , ae. f. et, v. desipio
See an image
See an image